Sekuła Jan Urodził się 30 kwietnia 1923 roku w Syryni (woj. katowickie). Szkołę podstawową ukończył w Syryni. W 1947 roku, po ukończeniu Państwowego Gimnazjum dla Dorosłych, przez rok studiował w Wyższej Szkole Gospodarstwa Wiejskiego w Cieszynie.
W latach 1948–1952 odbył studia I stopnia na Wydziale Rolniczym Uniwersytetu Jagiellońskiego. Natomiast studia II stopnia odbywa na Wydziale Rolniczym Wyższej Szkoły Rolniczej we Wrocławiu – kończy je w 1953 r. Swoją wiedzę z zakresu statystyki matematycznej pogłębia poprzez uczestnictwo w dwuletnim Studium Podyplomowym NOT-u Nowoczesne metody statystyki matematycznej (1956–1958).
W roku 1963 obronił na Wydziale Rolniczym WSR we Wrocławiu pracę doktorską Studia nad wpływem starzenia się ziarna siewnego kukurydzy na plon i niektóre jego parametry (promotor - prof. dr hab. Tadeusz Rübenbauer) uzyskując stopień doktora nauk rolniczych.
W roku 1953 podjął pracę w Katedrze Statystyki WSR we Wrocławiu, zajmując kolejno stanowiska asystenta i starszego asystenta (do 1958 r.), adiunkta (do 1970 r.), docenta (do 1990 r.) i ponownie adiunkta (do 1992 r.) Od 1979 r. do 1982 r. był zastępcą dyrektora Instytutu Geodezji i Zastosowań Matematycznych. Od 15 lutego 1982 r. do końca września 1982 r. pełnił obowiązki dyrektora tego instytutu. W latach 1982–1991 był kierownikiem Katedry Matematyki. W latach 1978–1981 był prodziekanem na Wydziale Melioracji Wodnych. W latach 1956–1958 był przewodniczącym Uczelnianej Komisji Mieszkaniowej, a w latach 1961–1969 sekretarzem Rady Zakładowej ZNP. W latach siedemdziesiątych, przez kilka lat, był szefem Zakładowej Służby Samoobrony. Przez dwie kadencje był prezesem Polskiego Towarzystwa Biometrycznego.
Był promotorem pomyślnie zakończonych trzech prac doktorskich. Recenzował kilkanaście prac doktorskich i kilka rozpraw habilitacyjnych. Był autorem lub współautorem kilkudziesięciu prac naukowych z zakresu zastosowań matematyki w naukach rolniczych. Rezultaty swoich prac prezentował na wielu konferencjach krajowych i zagranicznych, m.in. na Światowym Kongresie Towarzystwa Bernoulli Society (Taszkient, 1980 r.).
Na początku lat dziewięćdziesiątych ,po przejściu na emeryturę, w dalszym ciągu prowadził zajęcia dydaktyczne. Rozwinął współpracę praktyków z doświadczalnych stacji hodowli roślin i matematyków zajmujących się zastosowaniami. Przyczynił się do stworzenia pomostu naukowego między tymi dwiema grupami zawodowymi. Był jednym z założycieli Polskiego Towarzystwa Biometrycznego.
Za swoją działalność naukową, dydaktyczną i organizacyjną został odznaczony: Srebrnym i Złotym Krzyżem Zasługi, Odznaką 1000-lecia i Złotą Odznaką ZNP. Otrzymał nagrodę Ministra oraz kilka nagród Rektora.
Zmarł 24 października 1998 r. Pochowany został na cmentarzu św. Wawrzyńca przy ul. Bujwida.