Strączyńska Stanisława Urodziła się 2 października 1945 roku w Łanach, powiat Wrocław. Po ukończeniu szkoły podstawowej w Kamieńcu Wrocławskim i liceum ogólnokształcącego we Wrocławiu w roku 1963 rozpoczęła studia na Wydziale Rolniczym ówczesnej Wyższej Szkoły Rolniczej we Wrocławiu, które ukończyła w 1968 roku, uzyskując tytuł magistra inżyniera rolnictwa. W latach 1969–1972 odbyła studia doktoranckie z zakresu polowej produkcji roślinnej.
Na podstawie rozprawy Wpływ obornika i torfu na skuteczność działania Simazinu 50 i Afalonu w glebie otrzymała stopień doktora nauk rolniczych w 1977 roku (promotor – prof. dr hab. Bronisław Jabłoński). Rada Wydziału Rolniczego Akademii Rolniczej we Wrocławiu nadała Jej w 1994 roku stopień doktora habilitowanego na podstawie rozprawy Kształtowanie się niektórych elementów żyzności gleby i plonowanie roślin na tle zróżnicowanego nawożenia.
W latach 1972–1977 pracowała na stanowisku starszego asystenta, od 1977 r. na stanowisku adiunkta. Od roku 2000 zatrudniona jest na stanowisku profesora nadzwyczajnego w Instytucie Gleboznawstwa i Ochrony Środowiska Rolniczego.
W latach 1996–1999 była członkiem Kolegium Redakcyjnego Zeszytów Naukowych AR we Wrocławiu serii Rolnictwo. W Polskim Towarzystwie Gleboznawczym była członkiem Zarządu Oddziału Wrocławskiego i pełniła funkcję skarbnika; obecnie jest członkiem Komisji Rewizyjnej w Oddziale Wrocławskim PTGleb.
Pod jej kierunkiem zostało wykonanych 7 prac magisterskich. Jest współautorką skryptu Ćwiczenia z gleboznawstwa.
Opublikowała 61 prac naukowych, w tym 25 oryginalnych prac twórczych. Wyniki swoich prac prezentowała na 7 międzynarodowych sympozjach i konferencjach naukowych.
Jest specjalistką w zakresie dynamiki materii organicznej i przemian związków próchnicznych w glebie. Określiła przebieg procesów humifikacji gnojowicy w glebie oraz wykazała korzystny wpływ nawożenia organicznego na większość wskaźników charakteryzujących żyzność gleby. Stwierdziła zmiany w morfologii profilu gleby, a także zmiany w składzie mineralogicznym frakcji koloidalnej w glebie wielokrotnie nawożonej gnojowicą. Zajmowała się także właściwościami gleb darniowych Sudetów oraz oceną ekologicznych skutków odłogowania gleb na terenie woj. dolnośląskiego.
Za osiągnięcia w dziedzinie badań wyróżniona została 5 nagrodami Rektora. Odznaczona Medalem 40-lecia Polski Ludowej oraz Srebrnym Krzyżem Zasługi. Za działalność w Polskim Towarzystwie Gleboznawczym otrzymała Złotą Odznakę Towarzystwa.