Szymański Jan Urodził się 16 czerwca 1917 roku w Łasku. Po ukończeniu szkoły średniej studia wyższe rozpoczął w 1938 r. w Politechnice Warszawskiej, a ukończył je dopiero po wojnie w Politechnice Wrocławskiej w 1950 roku, uzyskując tytuł magistra nauk technicznych i inżyniera budownictwa wodnego. Pracę naukowo-dydaktyczną podjął jako student w 1949 roku w Katedrze Melioracji i Inżynierii Rolnej Uniwersytetu i Politechniki Wrocławskiej, przechodząc wszystkie etapy rozwoju pracownika naukowo-dydaktycznego.
Stopień doktora nauk technicznych otrzymał w 1962 roku na Wydziale Melioracji Wodnych Wyższej Szkoły Rolniczej we Wrocławiu na podstawie rozprawy doktorskiej Straty wody w stawach zlewni Baryczy na tle stosunków klimatyczno-glebowych, natomiast stopień doktora habilitowanego nauk technicznych uzyskał w 1968 roku, na podstawie rozprawy Wpływ lasów, wód i bagien na wysokość opadów atmosferycznych na obszarze Zachodniej Polski. Tytuł profesora nadzwyczajnego otrzymał w 1980 roku. Brał czynny udział we współpracy naukowej z Uniwersytetem w Rostocku.
Pełnił m.in. obowiązki członka Senatu, Komisji dyscyplinarnej ds. studentów, Komisji ds. modernizacji planów i programów studiów, członka Uczelnianej Komisji ds. oceny pracowników naukowo-dydaktycznych, członka sądu ko1eżeńskiego; członka Komitetu Melioracji PAN, a także wielu towarzystw i organizacji społecznych, był współorganizatorem konferencji naukowych.
Promotor 6 doktoratów i 109 prac magisterskich, recenzent licznych prac doktorskich i habilitacyjnych.
Dorobek profesora J. Szymańskiego obejmuje ponad 120 pozycji, w tym większość została opublikowana i prezentowana na licznych konferencjach krajowych i międzynarodowych. Ponadto opracował wiele projektów i ekspertyz na rzecz gospodarki narodowej.
W badaniach podstawowych zajmował się kształtowaniem elementów bilansu wodnego terenu (wpływu lasów, wód i bagien na wysokość opadów atmosferycznych), stosunkami wodnymi i hydrologicznymi małych zlewni oraz zagadnieniami gospodarki wodnej w małych zlewniach. Stworzył szkołę gospodarki wodnej stawów rybnych.
Uczestniczył w badaniach nad wpływem spiętrzenia wód Odry w Brzegu Dolnym oraz projektowanego spiętrzenia w Malczycach na stosunki wodne terenów przyległych. Uzyskane wyniki wykorzystane zostały dla ustalenia wpływu spiętrzania i wstępnej koncepcji melioracji i użytkowania doliny Odry.
W latach 1976–1990 był kierownikiem tematu badawczego ”,Ocena i weryfikacja potrzeb wodnych stawów rybnych” w ramach PR-7 i PR-4, koordynatorem I stopnia w programie badawczym RR-II-20 ”Optymalizacja gospodarki wodnej i chowu ryb w warunkach pogarszającego się środowiska przyrodniczego”.
Jest autorem 7 skryptów do ćwiczeń projektowych oraz współautorem podręcznika akademickiego Podstawy melioracji rolnych (1987).
Otrzymał 2 nagrody Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego i 15 nagród Rektora. Został wyróżniony Odznaką Budowniczego Wrocławia, Odznaką ”Zasłużony dla Akademii Rolniczej we Wrocławiu”, Złotym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, tytułem honorowym ”Zasłużony Nauczyciel PRL”, Medalem 40-lecia Polski Ludowej, Złotą Odznaką Honorową SITWM.