Urban Marek Urodził się 31 grudnia 1912 roku w Bychawie, w woj. lubelskim. Szkołę podstawową oraz Gimnazjum Humanistyczne ukończył w 1933 r. w Lublinie, dokąd przeprowadził się wraz ze swoją rodziną. W 1935 roku rozpoczął studia wyższe na Wydziale Rolniczym SGGW w Warszawie, które ukończył w 1939 r. Dyplom inżyniera rolnika i magistra nauk agrotechnicznych wydano Mu po wojnie w roku 1952. Od roku 1951 jest pracownikiem naukowym Wydziału Rolniczego Wyższej Szkoły Rolniczej we Wrocławiu. Stopień doktora nauk rolniczych i leśnych uzyskał w 1960 r. na Wydziale Rolniczym WSR w Krakowie na podstawie rozprawy Podstawy poradnictwa rolniczego, natomiast stopień doktora habilitowanego nauk rolniczych – na Wydziale Rolniczym AR we Wrocławiu w roku 1962 – na podstawie rozprawy Metoda modelowa i jej zastosowanie do porównywania gospodarstw dla celów poradnictwa rolniczego.
Tytuł naukowy profesora nadzwyczajnego otrzymał w roku 1967, a profesora zwyczajnego w 1975 r. W roku 1981 uzyskał tytuł doktora honoris causa na Uniwersytecie Rolnym w Debreczynie na Węgrzech, a w roku 1988 na Akademii Rolniczo-Technicznej w Olsztynie. Odbył długoterminowe staże naukowe w Niemczech (Uniwersytet w Bonn), Holandii (Uniwersytet w Wageningen) oraz staże krótkoterminowe (Węgry, Niemcy, Rosja i Australia). Zorganizował na Wydziale Melioracji Wodnych Katedrę Geodezyjnych Urządzeń Rolnych i w okresie 1962–1983 był jej kierownikiem, 1962–1965 prodziekan, 1965–1969 dziekan tegoż wydziału.
W latach 1944–1945 pełnomocnik rządu ds. akcji siewnej na woj. rzeszowskie, 1944–1950 prezes Wojewódzkiego Urzędu Ziemskiego; pełnomocnik rządu ds. akcji siewnej i żniwnej; komisarz Wojewódzkiej Izby Rolniczej.
Członek Kolegiów Redakcyjnych: Zagadnienia Ekonomiki Rolnej; Roczniki Nauk Rolnych. PAN, Nowe Rolnictwo, Rolnik Dolnośląski; Rad Naukowych przy: Ministrze Rolnictwa; Centralnym Zarządzie Państwowych Przedsiębiorstw Gospodarstw Rolnych; Instytutu Ekonomiki Rolnej.
Promotor 13 doktoratów oraz 28 prac magisterskich. Wykonał 15 recenzji w przewodach habilitacyjnych oraz 9 w przewodach doktorskich. Jest autorem 155 publikacji naukowych, w tym 2 podręczników i 2 skryptów. Głównymi nurtami treści tych publikacji są: ekonomika i organizacja rolnictwa i gospodarstw rolnych, ekonomika ochrony środowiska naturalnego, polityka rolna, planowanie i urządzanie obszarów wiejskich.
Brał udział w wielu międzynarodowych konferencjach, a jako wykładowca był trzykrotnie na Uniwersytecie w Rostocku (Niemcy), a po jednym razie w Moskwie i Bonn.
Otrzymał liczne odznaczenia, wyróżnienia i nagrody: Złoty Krzyż Zasługi, Krzyż Kawalerski Odrodzenia Polski, Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski, Polonia Restituta. Odznaki Zasłużony Nauczyciel PRL, Zasłużony Pracownik Rolnictwa, Zasłużony dla Dolnego Śląska, Budowniczy Wrocławia. Za zasługi w rozwoju województw: wrocławskiego, zielonogórskiego i jeleniogórskiego. Wyróżniony czterokrotnie nagrodą Ministra Szkolnictwa Wyższego i sześciokrotnie nagrodą Rektora.