Wojtkiewicz Wilhelm Urodził się w 1909 roku w Wilnie. Świadectwo dojrzałości uzyskał w Gimnazjum im. Króla Zygmunta Augusta w 1927 roku. Od 1927 roku do wybuchu wojny studiował na Wydziale Prawa Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie. W czasie okupacji był żołnierzem AK.
W 1946 roku przybył do Wrocławia i rozpoczął studia na Oddziale Ogrodniczym Wydziału Rolniczego Uniwersytetu i Politechniki we Wrocławiu, które ukończył w 1950 roku, uzyskując dyplom magistra inżyniera ogrodnictwa. Jeszcze jako student rozpoczął w 1948 roku pracę na stanowisku asystenta, a później w latach 1948–1952 adiunkta w Katedrze Sadownictwa Oddziału Ogrodnictwa. W latach 1952–1956 był dyrektorem Zakładu Naukowo-Badawczego Instytutu Warzywnictwa w Świerklańcu, następnie dyrektorem Centralnego Sadu Doświadczalnego w Dąbrowicy k. Skierniewic (1956–1958). Od 1958 roku ponownie adiunkt Katedry Ogrodnictwa Wyższej Szkoły Rolniczej we Wrocławiu, pracownik tejże jednostki aż do przejścia na emeryturę w 1979 roku.
Stopień doktora nauk rolniczych otrzymał w 1965 roku na Wydziale Rolniczym WSR we Wrocławiu.
Odbył krótkoterminowy staż naukowy w byłym ZSRR (ośrodki w Miczurińsku i Kiszyniowie) oraz w Jugosławii i Czechosłowacji.
Na stanowisko docenta powołany w 1970 roku. Organizator i założyciel modelowego sadu doświadczalnego w Samotworze k. Wrocławia.
Członek Rady Naukowo-Technicznej przy Ministrze Rolnictwa (1969–1978), od 1970 roku uczestnik prac V Wydziału Komitetu Nauk Ogrodniczych PAN. Stale współpracował z lokalnymi władzami i instytucjami jako uznany autorytet z zakresu nowoczesnej nauki sadowniczej.
Promotor 2 prac doktorskich i 33 prac magisterskich. Autor 10 oryginalnych prac twórczych, współautor skryptu dla studentów, blisko 30 prac popularnonaukowych i ekspertyz.
Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym Krzyżem Zasługi, Medalem 40-lecia PRL, nagrodami Rektora AR we Wrocławiu.
Zmarł 7 listopada 1990 roku we Wrocławiu. Spoczywa na cmentarzu Św. Rodziny na Sępolnie.