Załucki Grzegorz Urodził się 31 marca 1918 roku w Kutuzowej k. Żytomierza. Jest absolwentem Akademii Medycyny Weterynaryjnej we Lwowie (1941) oraz Akademii Medycznej we Wrocławiu (1952). Pracę naukowo-dydaktyczną rozpoczął już w czasie studiów w roku 1938 jako pomocnik asystenta, a następnie jako asystent w Katedrze Fizjologii Akademii Medycyny Weterynaryjnej we Lwowie pod kierownictwem prof. dr. Andrzeja Klisieckiego. Po przyjeździe ze Lwowa do Wrocławia w 1946 r. rozpoczął pracę w Katedrze Fizjologii Wydziału Lekarskiego również pod kierunkiem profesora Klisieckiego. Stopień doktora weterynarii uzyskał w roku 1951, tytuł naukowy docenta w 1954, nominację na profesora nadzwyczajnego w roku 1956, a na profesora zwyczajnego w 1973 roku.
W roku 1953 objął kierownictwo nowo utworzonej Katedry Fizjologii Zwierząt Wydziału Weterynaryjnego, organizując w niej od podstaw działalność naukową i dydaktyczną. Na tym stanowisku pracował przez 35 lat, tj. do 1988 r., w którym przeszedł na emeryturę.
Prowadził zajęcia dydaktyczne dla studentów w Katedrze Fizjologii Instytutu Weterynaryjnego we Lwowie oraz dla studentów Wydziału Lekarskiego, Oddziału Stomatologicznego, Wydziałów: Weterynaryjnego, Zootechnicznego, Rolniczego i Studium Wychowania Fizycznego we Wrocławiu.
Zainteresowania naukowo-badawcze Profesora dotyczyły fizjologii układu krążenia oraz fizjologii układu pokarmowego przeżuwaczy. Przebywając w latach 1956 i 1960 w Laboratorium Ogólnej Fizjologii Instytutu Fizjologii imieniem Pawłowa w Petersburgu zainteresował się zagadnieniem interorecepcji przewodu pokarmowego. Po powrocie do kraju rozpoczął badania nad nerwowo-humoralną regulacją motoryki przedżołądków oraz wydzielania soków trawiennych u przeżuwaczy, zwracając szczególną uwagę na rolę interoreceptorów w tej regulacji.
Wyniki swoich badań przedstawił na wielu sympozjach i zjazdach naukowych w kraju i za granicą (Lipsk, Berlin, Brno, Budapeszt, Sofia, Nowy Sad). Na XX Światowym Kongresie Weterynaryjnym w Salonikach (1975) pełnił funkcje przewodniczącego sekcji ”Motoryka żołądkowo-jelitowa”.
Jest autorem lub współautorem ponad 100 publikacji naukowych. Pod jego promotorstwem 10 pracowników wykonało prace doktorskie, 5 z nich uzyskało stopnie nauk. doktora habilitowanego, a 4 zostało mianowanych profesorami. Prócz tego opracował ponad 100 recenzji rozpraw doktorskich i habilitacyjnych oraz wiele ocen dorobku naukowego i wniosków dla uzyskania tytułu profesora. Od r. 1973 jest współautorem znanego w kraju podręcznika dla studentów Fizjologia zwierząt, którego VII wydanie ukazało się w r. 1998. Jest członkiem 5 towarzystw naukowych, a za swą działalność naukową, dydaktyczną i organizacyjną wyróżniony został wieloma odznaczeniami państwowymi, resortowymi i uczelnianymi. Za osiągnięcia w dziedzinie badań naukowych oraz za kształcenie kadry naukowej otrzymał 4 nagrody Ministra. Jest twórcą wrocławskiej weterynaryjnej szkoły fizjologicznej. Ma wielkie zasługi dla polskiej nauki weterynaryjnej i mimo ukończenia studiów lekarskich pozostaje bez reszty oddany zawodowi lekarsko-weterynaryjnemu.
W latach 1956–1960 pełnił funkcję prodziekana. Otrzymał m. in. Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Medal ”Zasłużony Nauczyciel”, Medal ”Za Zasługi dla Akademii Rolniczej we Wrocławiu, Medal Honorowy Wydziału Weterynaryjnego Akademii Rolniczej we Wrocławiu, ”Medal Komisji Edukacji Narodowej”, Medal Honorowy Polskiego Towarzystwa Fizjologicznego im. Napoleona Cybulskiego, Medal Honorowy ”Pro Scientia Veterinaria Polona”.