Zubrzycki Stefan Urodził się 26 marca 1927 roku w Zawichoście w woj. kieleckim. Szkołę średnią, liceum, ukończył w 1946 r. w Kielcach. W latach 1946–1950 odbył studia matematyczne na Uniwersytecie Wrocławskim. W roku 1954, na podstawie rozprawy dotyczącej zmiennych losowych równoważnych w sensie de Finettiego uzyskuje stopień doktora nauk matematycznych. Promotorem jego pracy doktorskiej był prof. dr hab. Hugo Steinhaus. Trzy lata później, za pracę dotyczącą szacowania złóż geologicznych otrzymuje stanowisko docenta.
W grudniu 1948 r., jeszcze przed ukończeniem studiów, podejmuje obowiązki asystenta na Wydziale Matematyki, Fizyki i Chemii Uniwersytetu Wrocławskiego. Następnie od maja 1949 r. pracuje w Instytucie Matematycznym Polskiej Akademii Nauk (wówczas Państwowym Instytucie Matematycznym), w którym przeszedł przez wszystkie stopnie kariery naukowej, od asystenta do profesora nadzwyczajnego. W latach 1958–1963 pracował w Wyższej Szkole Ekonomicznej we Wrocławiu, kierując w tym okresie Katedrą Matematyki tej Uczelni.
W latach 1964–1965 był kierownikiem Katedry Statystyki na Wydziale Rolniczym WSR we Wrocławiu.
W 1965 r. zostaje profesorem nadzwyczajnym i kierownikiem Działu Zastosowań Przyrodniczych, Gospodarczych i Technicznych Instytutu Matematycznego PAN. W roku akademickim 1964/65 wykładał gościnnie na Uniwersytecie w Seattle w Stanach Zjednoczonych.
Był promotorem jednej pracy doktorskiej. Opublikował 46 prac naukowych. Swoje prace naukowe poświęcił teorii prawdopodobieństwa, statystyce matematycznej i zastosowaniom matematyki. Był uczniem, a następnie współpracownikiem profesora Steinhausa, współtwórcą wrocławskiego ośrodka zastosowań matematyki. Między innymi był współautorem taksonomii wrocławskiej, prostej metody porządkowania indywiduów i graficznego przedstawienia podobieństwa pomiędzy badanymi osobnikami. Metoda ta znalazła liczne zastosowania także w innych badaniach przyrodniczych. Opracował najpierw skrypt, a później podręcznik z rachunku prawdopodobieństwa i statystyki matematycznej Wykłady z rachunku prawdopodobieństwa i statystyki matematycznej. Za podręcznik ten uzyskał nagrodę Ministra Oświaty i Szkolnictwa Wyższego.
Był tłumaczem kilku książek matematycznych oraz redaktorem naukowym wielu innych pozycji. Przez wiele lat pracował w Komitetach Redakcyjnych czasopism matematycznych Colloquium Mathematicum i Zastosowań Matematyki. Był również redaktorem naczelnym Listów Biometrycznych, organu Polskiego Towarzystwa Biometrycznego. Na tym stanowisku kontynuował dzieło profesora Juliana Perkala – popularyzację wiedzy matematycznej w kołach przyrodników.
Zmarł 18 grudnia 1968 r. w pełni talentu i sił twórczych. Pochowany został na cmentarzu św. Wawrzyńca przy ul. Bujwida we Wrocławiu.