Zwierzchowski Jan Urodzony 23 września 1923 roku w Bydgoszczy. Tam uczęszczał do szkoły powszechnej i gimnazjum. Podczas okupacji był robotnikiem, pomocnikiem kowala, pracownikiem majątku zarządzanego przez Niemców. W 1946 r. zdał maturę w Bydgoszczy. Studia na Wydziale Medycyny Weterynaryjnej Uniwersytetu i Politechniki we Wrocławiu ukończył w 1951 r. Będąc studentem pracował naukowo jako wolontariusz, zaś po uzyskaniu dyplomu jako asystent, w Ośrodku Leptospirozowym filii PZH we Wrocławiu, a następnie na etacie Drwalewskich Zakładów Biofarmaceutycznych. Doktorat uzyskał w 1952 r. W latach 1954–55 pracował jako adiunkt w Państwowym Instytucie Weterynarii w zakładzie Badań nad Leptospirozą mieszczącym się we Wrocławiu.
Od 1955 r. aż do przejścia na emeryturę w 1993 r. pracował w Katedrze Epizootiologii i w Klinice Chorób Zakaźnych.
Przewód habilitacyjny ukończył w 1967 r. Stanowisko docenta uzyskał w 1968 r. a tytuł naukowy profesora otrzymał w 1991 roku.
Głównymi kierunkami prowadzonych badań były: leptospiroza, choroby zwierząt futerkowych, choroby zakaźne zwierząt, w szczególności – gruźlica, kolibakteriozy, choroba Aujeszky’ego i choroby wielkiego stada. Na szczególne wyróżnienie zasługują zapoczątkowane badania nad leptospirozą, które jako pierwsze w Polsce, jak również na arenie międzynarodowej przedstawiły kompleksowo problem leptospirozy zwierząt. Drugim kierunkiem badań były choroby zwierząt futerkowych. Przez swoją działalność naukową i wdrożenie do praktyki metod prewencji i profilaktyki, przyczynił się do zabezpieczenia zdrowotności tych zwierząt w Polsce.
Był 13 lat kierownikiem Studium Podyplomowego z Higieny i Profilaktyki Wielkiego Stada.
Dorobek naukowy obejmuje ponad 210 publikacji (w tym 83 samodzielne), z czego 30 ukazało się w czasopismach zagranicznych. Jest współautorem 4 podręczników. Prezentował referaty na konferencjach w Berlinie, Bratysławie, Brnie, Hanowerze, Hradec Kralove, Lipsku, Neubrandenburgu, Nowym Sadzie, Poczdamie i Warnie.
Był promotorem 4 prac doktorskich i 4 magisterskich oraz recenzentem kilkunastu prac doktorskich, habilitacyjnych, szeregu książek, artykułów, czasopism i opinii na tytuł profesora.
Od 1 października 1982 r. do przejścia na emeryturę był kierownikiem Katedry Epizootiologii i Kliniki Chorób Zakaźnych.
Aktywnie działał w NSZZ ”Solidarność”. W pierwszych wolnych wyborach w 1981 r. wybrany został na dziekana Wydziału Weterynaryjnego AR we Wrocławiu. Kadencja została przerwana internowaniem w Zakładzie Karnym w Nysie.
Był członkiem Komitetu PAN oraz Sekcji Chorób Zakaźnych PAN, Rady Naukowej Instytutu Weterynarii w Puławach, Rady Naukowo-Technicznej przy Ministrze Rolnictwa, Sekcji Rady Głównej Ministerstwa Szkolnictwa Wyższego, Rady Naukowej Ośrodka Badawczo-Rozwojowego Zjednoczenia ”Las” i Rady Naukowej Instytutu Zootechniki w Konstancinie-Jeziorna, a także członkiem Grupy Ekspertów Ministra Rolnictwa ds. Chorób Zakaźnych w Mongolii, jak również konsultantem krajowym ds. leptospirozy i chorób zwierząt futerkowych.
Był członkiem Polskiego Towarzystwa Mikrobiologów, Polskiego Towarzystwa Zootechnicznego, Polskiego Towarzystwa Lekarzy Chorób Zakaźnych i Epidemiologicznych oraz Polskiego Towarzystwa Nauk Weterynaryjnych, w którym pełnił funkcję prezesa i skarbnika oddziału. Był również członkiem Zrzeszenia Lekarzy i Techników Weterynarii, pełniąc w nim funkcję skarbnika.
Po reaktywowaniu Izb Lekarsko-Weterynaryjnych, wybrany został w 1991 r. na pierwszego prezesa Dolnośląskiej Izby Lekarsko-Weterynaryjnej z siedzibą we Wrocławiu. Krajowa Rada Lekarsko-Weterynaryjna powołała Go na Kanclerza Kapituły Medalu Honorowego Krajowej Izby Lekarsko-Weterynaryjnej i przewodniczącego Krajowej Komisji Etyki, Deontologii i Historii Zawodu, a także członka Rady Programowej Życia Weterynaryjnego oraz członka zespołu redakcyjnego – Biuletynu DIL-Wet.
Jest odznaczony Krzyżem Kawalerskim Polonia Restituta, Złotym Krzyżem Zasługi, Medalem Edukacji Narodowej, Medalem Honorowym za Działalność Społeczną w Polskiej Weterynarii, Złotą Odznaką Zasłużony dla m. Wrocławia i Województwa, Medalem Honorowym za Zasługi dla Wydziału Weterynaryjnego we Wrocławiu, Medalem Honorowym Wyższej Szkoły Weterynaryjnej w Brnie, Odznaką za Zasługi dla Mongolii oraz Złotą Odznaką i członkostwem honorowym Polskiego Związku Hodowców Drobnego Inwentarza. Za działalność na rzecz studenckiego ruchu naukowego otrzymał dyplom honorowy.