Jeżowska-Trzebiatowska Bogusława ur. 19 listopada 1908 r. w Stanisławowie. 1926–1932 - studia chemiczne na Politechnice Lwowskiej zakończone dyplomem inżyniera. 1935 – dyplom doktora na Politechnice Lwowskiej. 1931 - pierwsza publikacja naukowa dotycząca chemii molibdenu (wspólnie z prof. W Jakóbem). 1945 – początki działalności naukowej we Wrocławiu. 1948 – Kierownictwo Katedry Chemii Ogólnej I Uniwersytetu i Politechniki Wrocławskiej. 1949 – habilitacja „Chemia renu”. 1954 – stanowisko profesora nadzw. na Uniwersytecie Wrocławskim. 1958–1962 – dziekan Wydziału Matematyki, Fizyki i Chemii Uniwersytetu Wrocławskiego. 1962 – organizacja pierwszej międzynarodowej konferencji chemicznej we Wrocławiu. 1963–1966 – członek Międzynarodowej Unii Chemicznej. 1967 – wybór na członka-korespondenta PAN. 1969–1979 – organizacja i sprawowanie funkcji dyrektora Instytutu Chemii Uniwersytetu Wrocławskiego. 1970 – zorganizowanie Kongresu Chemii Koordynacyjnej (ICCC). 1972 – wybór na członka zwyczajnego PAN. Od roku 1956 wykłady na zaproszenie w Berlinie, Moskwie, Paryżu, Detroit, Chicago, Berkeley, Los Angeles, Tokio, Wiedniu, Zurichu, Londynie, Nanjing, Atenach i wielu innych ośrodkach nauki światowej. Wypromowała 71 doktorów chemii; ponad połowa z nich habilitowała się i uzyskała tytuł profesora. Jest autorką 560 oryginalnych prac naukowych, 40 monografii i książek, przede wszystkim z zakresu chemii koordynacyjnej i szeroko rozumianej chemii strukturalnej.