Chatys-Górska Leokadia Prof. dr hab. med. Leokadia Chatys-Górska urodziła się 12 września 1925r. w Laskowie pow. Jędrzejów, woj. kieleckie. W czasie okupacji mieszkała i pracowała (w Polskim Komitecie Opiekuńczym) w Jędrzejowie. W 1946r. uzyskała świadectwo dojrzałości. W latach 1946-1951 studiowała na Wydz. Lekarskim AM we Wrocławiu. W 1952r. uzyskała dyplom lekarza. Od 1951r. do 1967 pracowała w I Klinice Pediatrycznej AM we Wrocławiu na stanowisku mł. asystenta, starszego asystenta i następnie adiunkta. Od 19 czerwca 1967r. pracowała w II Klinice Pediatrycznej kierowanej przez prof. W. Klinowską. Stopień naukowy doktora uzyskała w 1961r., stopień naukowy doktora habilitowanego nauk medycznych w 1972r. W 1970 roku została powołana na stanowisko p.o. kierownika a następnie kierownika Kliniki Nefrologicznej Instytutu Pediatrii, a od 1.09. 1973 do 1981 zastępcy dyrektora Instytutu Pediatrii. Głównymi kierunkami badań naukowych były zakażenia, choroby nerek, hematologia oraz pediatria społeczna. Pod jej kierunkiem opracowano częstość występowania zakażenia wirusem hepatitis B u dzieci z chorobami nerek, zaburzenia gospodarki tłuszczowej, elektrolitowej, równowagi kwasowo-zasadowej. Wprowadziła dializę otrzewnową do leczenia ostrej niewydolności nerek u dzieci. Była redaktorem tłumaczenia z j. angielskiego podręcznika pediatrii dla średniego personelu medycznego. Pod jej kierunkiem został przeprowadzony remont kapitalny i adaptacja budynku przy ul. M. Skłodowskiej-Curie 50/52 dla potrzeb Kliniki. Zmarła nagle w pracy w dniu 12 maja 1984r.