Kiczura Ludwik ur. we Lwowie. Studia we wrocławskiej PWSSP – dyplom 1960. Od momentu ukończenia studiów związany z macierzystą uczelnią: ad. 1967, doc. 1975, prof. nadzwyczajny 1990, prof. zwyczajny 1993. Współtwórca zjawiska określanego mianem „Wrocławskiej Szkoły – S”. Zajmuje się szkłem unikatowym i użytkowym oraz grafiką artystyczną. Brał udział w wielu wystawach i sympozjach szkła w kraju i zagranicą. Laureat licznych nagród artystycznych: Nagroda Ministra Kultury i Sztuki za szkło użytkowe (1969), III nagroda i brązowy medal za szkło artystyczne na Ogólnopolskiej Wystawie Szkła Unikatowego i Przemysłowego (Katowice 1979), Nagroda Ministra Kultury i Sztuki za osiągnięcia artystyczne i dydaktyczne (1992), brązowy medal na wystawie „Kristallnach Competition” (Filadelfia, USA 1992), Nagroda Marszałka Województwa Dolnośląskiego na wystawie „Szkło 2003” (Wrocław 2003).