Górski Emil profesor zwyczajny sztuki muzycznej. Zatrudniony w Uczelni w l. 1954-1991 jako pedagog klasy skrzypiec. W l. 1954-56 dziekan Wydz. Instrumentalnego. Tuż po wojnie rozpoczął pionierską działalność na Ziemiach Odzyskanych, w Legnicy założył pierwszą Szkołę Muzyczną (1945) i Orkiestrę Symfoniczną (1948). Występował jako kameralista w „Trio Wrocławskim”. Przez kilka lat pracował w Bejrucie jako skrzypek Orkiestry Kameralnej i profesor Konserwatorium. Jest autorem szeregu prac wydanych przez PWM, m.in. Szkoły gry na skrzypcach, Metodyki gry skrzypcowej. Dokonał opracowań koncertów i utworów skrzypcowych. Opublikował szereg artykułów na temat gry skrzypcowej. Opracował metodologię przeprowadzania diagnozy i korektury aparatu gry u skrzypków. Wieloletni członek Komisji d/s Wiolinistyki przy Narodowej Radzie Kultury, działacz związkowy ZZPKiS. Najważniejsze odznaczenia i nagrody: tytuł honorowy „Zasłużony Nauczyciel PRL”, Krzyż Kawalerski OOP, Medal 40-lecia PRL, Medal X-lecia PRL, Medal KEN, Nagroda Ministra Kultury i Sztuki I st.