Świda Witold ur. 1899 w Różampolu (na Białorusi); zm. 1989 we Wrocławiu. Prof. UWr; od 1946 uczeń B. Wróblewskiego; dr n. praw. 1927 (USB); dr hab. 1932 (USB); prof. nadzw. 1946; prof. zw. 1959. Kier. Katedry Prawa i Postępowania Karnego 1946-1952; kier. Katedry Prawa Karnego 1952-1969; kier. Zespołu Katedr Prawa Karnego 1952-1965 i Katedr Nauk Kryminologicznych 1965-1969; dziekan Wydziału Prawa 1954-1956; prorektor UWr 1957-1959 i rektor 1959-1962. Dziekan Rady Adwokackiej we Wrocławiu 1946-1950. Czł. WTN (od 1953), w l. 1958-1959 jego wiceprezes, a 1956-1958 sekretarz generalny; czł. Komitetu Nauk Prawnych PAN 1956-1959 i 1963-1969; czł. Rady Naukowej Instytutu Problemów Przestępczości Prokuratury Generalnej PRL (od 1975); czł. zarządu Grupy Polskiej Association Internationale de Droit Penal (od 1961). Czł. komitetu redakcyjnego „Państwa i Prawa" 1968-1972. Czł. Komisji Kodyfikacyjnej przy Ministrze Sprawiedliwości 1964-1968; radca ministra ds. legislacyjnych w Ministerstwie Sprawiedliwości 1971-1976. Twórca szkół naukowych: Prawa Karnego i Kryminologii oraz Socjologicznej Metody Badań w Polskim Prawie Karnym. Wypromował 16 doktorów, w tym 10 doktorów hab. bądź profesorów. Autor ponad 80 publikacji. Odznaczenia i nagrody: Krzyż Komandorski, Oficerski i Kawalerski OOP, Krzyż Walecznych, Krzyż Niepodległości, Odznaka „Budowniczy Wrocławia", Złota Odznaka ZPP. Doktor h.c. UWr 1988.