Steinhaus Hugo ur. 1887 w Jaśle, zm. 1972 we Wrocławiu. W l. 1905-1911 studiował filozofię i matematykę we Lwowie i w Getyndze. W 1911 uzyskał doktorat summa cum laude w Getyndze pod kierunkiem D. Hilberta. W 1917 habilitował się na UJK we Lwowie. W 1918 podjął pracę w Jaśle jako ekspert w przemyśle naftowym. Nominacja na prof. UJK we Lwowie w 1920 stała się początkiem jego kariery akademickiej. W 1935 wydał wspólnie ze Stefanem Karczmarzem monografię Theorie der Orthogonalreihen, Był prekursorem miarowego podejścia do rachunku prawdopodobieństwa. L. 1939-1941 spędził we Lwowie, a potem pod przybranym nazwiskiem Grzegorz Krochmalny ukrywał się na wsi pod Gorlicami. Od 1945 organizator życia uniwersyteckiego we Wrocławiu. W 1945 został pierwszym dziekanem Wydziału Matematyki, Fizyki i Chemii, wspólnego dla UWr i PWr. Stał się jednym z twórców wrocławskiego środowiska naukowego, na którego rozwój wywarł spory wpływ. Prowadził badania głównie w dziedzinie szeregów trygonometrycznych, analizy funkcjonalnej i podstaw teorii prawdopodobieństwa. Jest współautorem podstawowego twierdzenia o ciągach operacji liniowych, które weszło do literatury światowej pod nazwą twierdzenie Banacha-Steinhausa. Oprócz badań matematycznych interesował się zastosowaniami matematyki, m.in. do antropologii, kartografii, medycyny i elektroenergetyki. Inicjator współpracy matematyków z przedstawicielami innych nauk. Wśród ekonometryków słynny jest jego problem podziału pragmatycznego. Jego Kalejdoskop matematyczny został opublikowany w 9 językach. Współtwórca szkoły analizy funkcjonalnej wspólnie z S. Banachem we Lwowie oraz szkoły matematycznej we Wrocławiu. Był czł. PAU od 1945 oraz PAN od 1952. Współzałożyciel czasopism: „Studia Mathematica", „Colloquium Mathematicum" oraz założyciel „Zastosowań Matematyki" (obecnie „Applicationes Mathematicae").