Ryll-Nardzewski Czesław ur. 1926 w Wilnie. Po uzyskaniu magisterium na UMCS w Lublinie w 1948 rozpoczął szybką karierę naukową. Tytuł prof. uzyskał już w 1954. Jest czł. rzeczywistym PAN od 1973. Z Wrocławiem związany naukowo od 1949, a z PWr od 1972. Od 1976 jest pracownikiem Instytutu Matematyki PWr. Miał znaczący wpływ na ukształtowanie się wrocławskiego środowiska matematycznego oraz na naukową rangę Instytutu Matematyki PWr. Jego twórczość naukowa obejmuje wiele działów matematyki od logiki, podstaw matematyki, teorii miary, teorii ergodycznej, teorii prawdopodobieństwa, procesów stochastycznych i analizy funkcjonalnej do szeroko rozumianej analizy matematycznej. Jego wyniki zawierają najczęściej rozstrzygnięcia problemów istotnych i wnoszą wkład do wielu działów współczesnej matematyki. Opublikował ponad 100 prac naukowych. Prowadził wiele różnych seminariów naukowo-badawczych, na których inicjował nowe kierunki badań. Ma wielu uczniów i współpracowników. Najczęściej cytowanymi jego rezultatami są twierdzenia Kuratowskiego i Rylla-Nardzewskiego o selektorach mierzalnych oraz jego uogólnienie twierdzenia Kakutaniego o punktach stałych rodzin odwzorowań, które znalazły zastosowania m.in. w teorii gier i ekonomii. Wśród wyników z logiki - twierdzenia o nieskończonej aksjomatyzowalności arytmetyki Peano oraz o kategoryczności teorii w mocach przeliczalnych. Czł. kolegiów redakcyjnych 4 czasopism naukowych. Za wybitne osiągnięcia naukowe otrzymał m.in. Nagrodę Państwową II st. , Nagrodę Fundacji im. Alfreda Jurzykowskiego, Medal KEN, Medal Banacha, Nagrodę Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego, Nagrodę PTM im. Marcinkiewicza, Nagrodę Prezesa Rady Ministrów. Uzyskał wiele odznaczeń, w tym Krzyż Oficerski OOP.