Hawrylak Henryk ur. w 1924 r., w Lublinie; Straż Akademicka Politechniki od VII 1945 r.; zast. asyst. 1948 r.; mgr inż. 1950 r.; dr n.t. 1961 r.; dr hab. 1965 r.; prof. nadzw. 1969 r.; prof. zw. 1975 r. uzyskane w Politechnice Wrocławskiej; Prodziekan Wydziału Mechanicznego 1956-58, 1965–67; Dziekan Wydziału 1967–75, 1990–93; Dyrektor Instytutu Konstrukcji i Eksploatacji 1975–88; Pełnomocnik Rektora ds. Rozwoju Kadry Naukowej 1993–2003; Członek Centralnej Komisji Kwalifikacyjnej ds. Kadr Naukowych przy Prezesie Rady Ministrów 1987–90, następnie Centralnej Komisji ds. Tytułu Naukowego i Stopni Naukowych; Członek Prezydium i Przewodniczący Sekcji VI Nauk Technicznych 1990–; Członek Wrocławskiego Towarzystwa Naukowego 1970–; Członek IV Wydziału Nauk Technicznych PAN: Komitetu Budowy Maszyn 1973–; Komitetu Górnictwa – Sekcja Mechanizacji 1982–84; Komisji Budownictwa i Mechaniki PAN O/Wrocław 1987–; Obszar zainteresowań obejmuje: teorię konstrukcji maszyn urabiających, zwałujących i składowiskowych, eksploatację tych maszyn i ich systemów pracujących w górnictwie odkrywkowym. Szkoła naukowa koncentruje się na zagadnieniach analizy matematycznego modelowania procesu interakcji maszyny z przestrzenną strukturą rzeczywistych gruntów i skał oraz procesów mechanicznego oddziaływania narzędzi roboczych. Prowadzone prace stworzyły podstawę budowy zunifikowanych zestawów krajowych maszyn odkrywkowych a w szczególności koparek i ładowarek wieloczerpakowych. Autor 119. publikacji, 6. książek, 1. monografia, 16. wypromowanych doktorów. Z grona współpracowników i wychowanków 4. dr hab., 3. profesorów tytularnych. Opracowano 24 recenzje prac doktorskich, 15 habilitacyjnych, 27 profesorskich i 8 do tytułu doktora honoris causa. Krzyż Komandorski O.O.P., Medal Edukacji Narodowej, dwie Nagrody Państwowe Zespołowe 1984 r., 1986 r., Mistrz Techniki NOT 1980 r. Pionier Wrocławia; Współorganizator Bratniej Pomocy Studentów Uniwersytetu i Politechniki we Wrocławiu 1945–46; Współzałożyciel „Koła Mechaników” Politechniki Wrocławskiej 1945–47; Przewodniczący Rady Międzyuczelnianej Fundacji na Rzecz Emerytów i Osób Niepełnosprawnych „Pro Homine” 1993–. Szerzej o nim: Who is who w Polsce 2003, str. 1334.