Żurawski Lubomir ur. 1908 w Kijowie. 1931 – 1940 pracuje w Banku Związku Spółek Zarobkowych we Lwowie na stanowisku praktykanta, później głównego księgowego. 1940 – 1941 pracuje w Radzieckim Wojewódzkim Biurze lekcyjnym w charakterze instruktora. 1941 – 1943 pracuje w Masie Likwidacyjnej dawnego Banku Związku Spółdzielni Zarobkowych we Lwowie, później w Fabryce Skór. 1944 – zostaje odkomenderowany do Sztabu I Frontu Ukraińskiego. 1946 – przyjeżdża do Wrocławia i pracuje w księgowości. 1948 – 1949 sekretarz i księgowy w Zarządzie Wojewódzkim Towarzystwa Przyjaźni Polsko – Czechosłowackiej. Od 1950 księgowy w PWSM we Wrocławiu. 1953 – 1964 dyrektor administracyjny PWSSP we Wrocławiu. Przeprowadził odgruzowanie terenu uczelni oraz ulic przylegających do jej siedziby przy pl. Polskim. 1955 – oddał do użytku bibliotekę oraz tzw. nowa aulę przykrytą prowizorycznym stropodachem. 1957 – przeprowadził odgruzowanie terenu dzisiejszego ogrodu uczelnianego przy ul. Traugutta i ogrodził oczyszczoną posesję. Po wydzieleniu ze struktury przekształconego Wydziału Architektury Wnętrz zakładów drewna i metalu objął – dodatkowo – stanowisko dyrektora Zakładów Doświadczalno-Naukowych PWSSP, które do połowy lat 50-tych realizowały liczne zamówienia związane z kompleksową realizacją wnętrz i były miejscem praktyk studentów AW. Jako najbliższy współpracownik rektora prof. Stanisława Dawskiego przeprowadził w końcu lat 50-tych przygotowania do odbudowy zrujnowanego w 60% głównego budynku uczelni przy pl. Polskim. Odbudowę wraz z realizacją wyposażenia zakończono w połowie lat 60-tych. W październiku 1956 był organizatorem (pierwszym w latach powojennych) czterodniowej wycieczki zagranicznej studentów uczelni plastycznych do Drezna, w celu zwidzenia udostępnionej po powojennej przebudowie Galerii Drezdeńskiej. Odznaczenia: Srebrny Krzyż Zasługi – 1952; Medal 10-lecia Polski Ludowej – 1955; Złoty Krzyż Zasługi – 1956.