Gutekunst Włodzimierz ur. w 1914 w Płocku, zm. 1979 r. w Krośnie Odrzańskim. Uczeń Władysława Woltera i Witolda Świdy. Stopnie i tytuły naukowe oraz pełnione funkcje: dr n. praw. (prom. W. Świda) – 1950 r.; z-ca prof. – 1955 r.; doc. – 1957 r.; prof. nadzw. – 1968 r.; prof. zw. – 1977 r.; prac. naukowy UWr 1946–1979; kier. Zakładu Kryminalistyki 1961–; kier. Zakładu Kryminologii; prodziekan Wydz. Prawa 1959–1962; dyr. Instytutu Kryminologicznego 1969–; prof. kryminalistyki na UMCS w Lublinie; czł. Rady Naukowej Instytutu Ekspertyz Sądowych im. J. Sehna w Krakowie oraz Instytutu Problematyki Przestępczości; WTN; Zrzeszenia Prawników Polskich; Towarzystwa Wolnej Wszechnicy Polskiej; Towarzystwa Kryminalistycznego oraz Międzynarodowego Stowarzyszenia Prawa Karnego; czł. zesp. red. „Problemów Kryminalistyki”, „Przeglądu Prawa i Administracji” i „Patologia Społeczna – Zapobieganie”. Wypromował siedmiu dr., w tym dr. hab. Autor ponad 100 publikacji, w tym pięciu książek. Odznaczenia m.in.: Złoty Krzyż Zasługi; Krzyż Kawalerski O.O.P.; Medal KEN. Szerzej o nim: L. Bogunia, Włodzimierz Gutekunst [w:] (red.) J. Trznadlowski, Uczeni Wrocławscy. 2 (1974–1994), Wrocław 1994, s. 85–88.