Macko Stefan ur. w 1899 r. w Żabnie pod Tarnowem, zmarł w 1967 r. we Wrocławiu, botanik. W 1916 wstąpił ochotniczo do Legionów, 1919 zdał jako ekstern maturę we Lwowie. Studia przyr. odbył na UJ (1924-28), tamże uzyskał doktorat filoz. W 1930 na podstawie pracy Studia nad geograficznym rozmieszczeniem i biologią azalii pontyjskiej w Polsce (Rozpr. Wydz. Mat.-Przyr. AU 1930), habilitację zaś na Wydz. Przyr. UWr. w 1947. Pracę zawodową rozpoczął jako naucz. szk. powsz. (1921-24). W 1928-32 pracował na UJ pod kier. W. Szafera jako stypendysta FKN. W 1932-39 był naucz. Przyr. w Państ. Lic. i Gimn. w Łucku, zaś w 1940-41 pracownikiem nauk. Filii Moskiewskiej AN we Lwowie. Okupację niemiecką przebył na Lubelszczyźnie. W 1946-47 adiunkt Ogr. Bot. UWr., od IX 1947 zast. prof. i kier. Kat. Geografii i Ekologii Roślin oraz kier. Ogr. Bot. UWr., od XI 1966 kurator tegoż ogr. Od IV 1951 prof. nadzw.; w 1954-56 dziekan Wydz. Nauk Przyr. Współzałożyciel Wołyńskiego TPN i przew. jego Rady Nauk. (1934-39), czł. Kom. Regionalnej Planu Zabudowy Wołynia (1937-39), delegat PROP na woj. wołyńskie (1932-39) i wrocławskie (1946-50), zast. przew. Woj. Komit. Ochr. Przyr. we Wrocławiu (1950-57), a od 1957 przew.; zast. Przew. Rady Nauk. Karkonoskiego PN i jego organizator. Czł. TNWr., PTBot.,i in. Tow. Krajowych, czł. Komit. Org. Międzyn. Tow. Palinol. (od 1963), działacz SD. Odzn. Żelaznym Krzyżem I Bryg. Leg., Orderem Virtuti Militari, Złotym i Srebrnym Krzyżem Zasługi. Autor wielu prac badawczych poświęconych głównie roślinności Wołynia i Ziem Zach., prac z dziedziny ochr. przyr., z zakresu ekologii roślin oraz palinologii, dotyczących gł. trzeciorzędu. Oprac. Do Flory Polskiej rodzinę nadwodnikowatych Elatinaceae (1955), nap. skrypt filogenetycznej syst. rośl.(1927, 28); ogłosił kilkanaście art. nauk. oraz ok. 40 art. i prac pop.nauk.(m.in. Las jako zespół biologiczny, 1947). Jego znaczne zbiory zielnikowe Wołynia znajdują się w Muz.Wołyńskim w Łucku.