Zakrzewski Marek urodził się 13 czerwca 1923r. we Lwowie. W okresie okupacji ukończył szkołę średnią i rozpoczął studia w Politechnice Lwowskiej. Dyplom magistra inżyniera mechanika otrzymał w roku 1947 w Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie. Pracę w Politechnice Wrocławskiej podjął w 1946r. 1946 – mł. asystent, 1947 – 1951 st. asystent, 1951 – 1953 adiunkt, 1953 – 1959 zastępca profesora, 1959 – 1962 docent, 1962 profesor nadzw, 1969 profesor zwyczajny. 1951 –1953 kierownik Laboratorium Wytrzymałościowego, 1964 –1968 kierownik Katedry Metaloznawstwa. W latach 1963-1971 i 1981-1984 dyrektor Instytutu Materiałoznawstwa i Mechaniki Technicznej. 1956-1958 był dziekanem Wydziału Mechanizacji Rolnictwa. W latach 1956-1958 dziekanem Wydziału Mechanicznego PWr. Od 1958-1970 był rzecznikiem dyscyplinarnym Uczelni. 1972-1975 kierownik Zakładu Wytrzymałości. 1961-1983 członek Zespołu Dydaktyczno-Naukowego MECHANIKA przy Ministerstwie nauki Szkolnictwa Wyższego i Techniki. Pod Jego kierownictwem i z Jego inicjatywy opracowano na początku lat 60. projekt przebudowy Wydziału Mechanicznego (organizacja instytutowa), jako Dziekan Wydziału kierował jego wdrożeniem. Specjalizował się w wytrzymałości materiałów. Zajmował się fizykalnymi aspektami wytrzymałości materiałów i problemami dekohezji – twórca hipotez Zakrzewskiego (hipoteza złomu kruchego). Promotor 13 doktoratów, Wśród wychowanków: 6doktorów habilitowanych i 5 profesorów Autor ponad 70 publikacji w czasopismach krajowych i zagranicznych, 5 opracowań książkowych, licznych patentów użytkowych. Odznaczony był najwyższymi odznaczeniami państwowymi, związkowymi i uczelnianymi między innymi srebrnym medalem Za Zasługi dla Obronności Kraju, Złotym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, złotą odznaką i medalem Politechniki Wrocławskiej. Przeszedł na emeryturę 01.10.1984r. Zmarł 19.01.1996r. we Wrocławiu.