Rybarczuk Marek urodził się 11 marca 1952 roku we Wrocławiu. Studia wyższe ukończył w 1976 roku na Wydziale Podstawowych Problemów Techniki Politechniki Wrocławskiej uzyskując tytuł magistra inżyniera fizyki technicznej, specjalność zastosowania teorii ciała stałego. W roku 1975 rozpoczął studia doktoranckie w Instytucie Fizyki Politechniki Wrocławskiej a w 1979 roku obronił pracę doktorską poświęconą kwantowym własnościom 3He. W latach 1979 – 1989 pracował w Instytucie Fizyki Politechniki Wrocławskiej. Po powrocie z rocznego stażu w Instytucie Fizyki Jądrowej w Nowosybirsku ZSSR rozpoczął pracę w Instytucie Materiałoznawstwa i Mechaniki Technicznej Politechniki Wrocławskiej. W roku 1994, po kolokwium habilitacyjnym otrzymał tytuł doktora habilitowanego w dyscyplinie mechanika. Zainteresowania naukowe zmieniały się od teorii układów kwantowych, matematycznych podstaw mechaniki statystycznej, teorii Prigogine’a, całek po trajektoriach do analizy wymiarowej, technik modelowania układów fizycznych i biologicznych wykorzystujących fraktale oraz geometryczną teorię miary. Jest autorem lub współautorem ponad 60 prac oraz dwóch monografii. Wypromował dwóch doktorów nauk technicznych, a w roku 2000 został profesorem nadzwyczajnym.