Zawadzki Jerzy urodził się 06 sierpnia 1923 roku we Lwowie. W okresie okupacji ukończył szkołę średnią i rozpoczął studia w Politechnice Lwowskiej. Dyplom magistra inżyniera mechanika otrzymał w roku 1947 w Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie pracując jednocześnie (od 01.07.1946r.) jako pracownik naukowo-dydaktyczny Politechniki Wrocławskiej. 1946 – mł. asystent, 1947 – st. asystent, 1950 – adiunkt, 1954 – dr n.t., 1957 – docent, 1962 – prof. nadzw., 1970 – prof. zw. 1952 – 1955 Prodziekan Wydziału Lotniczego, 1952 – 1968 jeden z organizatorów i kierownik Katedry Mechaniki Technicznej., wieloletni zastępca dyrektora Instytutu. 1968-1975 Członek Komitetu PAN Mechaniki i Fizyki Ośrodków Ciągłych, 1970-1977 Kierownik Zakładu Reologii, członek Komitetu PAN Nauk o Materiałach. Członek Założyciel Polskiego Towarzystwa Mechaniki Teoretycznej i Stosowanej (1958). Specjalizował się w mechanice technicznej ciał stałych i reologii tworzyw konstrukcyjnych. Praca pt. ”Ciśnienie zredukowane jako parametr wytężenia” podaje jedną z pierwszych wytężeniowych hipotez reologicznych. Promotor 20 doktoratów. Profesor był autorem i współautorem ponad 100 prac naukowych z zakresu mechaniki – głównie reologii, 8 podręczników akademickich, skryptów i monografii. Odznaczony był najwyższymi odznaczeniami państwowymi i uczelnianymi między innymi Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym Krzyżem Zasługi, Medalem za wybitne zasługi dla rozwoju Politechniki Wrocławskiej. Przeszedł na emeryturę w roku 1983. Zmarł 11 sierpnia 2000r. we Wrocławiu.