Bader Otton urodził się w czerwcu 1920 roku w Bonn nad Renem. Świadectwo dojrzałości uzyskał w 1938 roku i rozpoczął studia medyczne na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie, uzyskując dyplom lekarza medycyny w 1944 roku. Dyplom nostryfikował w 1945 roku na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Poznańskiego. Pracę zawodową rozpoczął w Krakowie 1944 roku, a następnie kontynuował w Katowicach. Powołany do służby wojskowej, pełnił obowiązki lekarza jednostki wojskowej w Olsztynie do 1949 roku. Następnie podjął pracę w II Klinice Chirurgicznej Akademii Medycznej we Wrocławiu. Doktoryzował się na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej we Wrocławiu w 1951 roku, a stopień doktora habilitowanego uzyskał w 1962 roku. Opracował naukowe podstawy do zastosowania krążenia pozaustrojowego, co umożliwiło przeprowadzenie operacji na otwartym sercu. Specjalizację II stopnia z chirurgii ogólnej uzyskał w 1952, a z torakochirurgii w 1959 roku. Tytuł naukowy profesora otrzymał w 1975 roku. Współpracował z ośrodkami zagranicznymi w Londynie, Berlinie, Monachium, Düsseldorfie, Heidelbergu oraz w Utrechcie, kierowanymi przez wybitnych uczonych. W 1979 roku objął stanowisko kierownika Kliniki Chirurgii Przewodu Pokarmowego Akademii Medycznej we Wrocławiu. Obowiązki te pełnił do 1989 roku tj. do czasu przejścia na emeryturę. Pod Jego kierunkiem 30 lekarzy uzyskało specjalizację z zakresu chirurgii ogólnej, a 15 stopnie naukowe – doktora medycyny, doktora habilitowanego lub tytuł profesora. Za pracę naukową, dydaktyczną i społeczną otrzymał - Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Złoty Krzyż Zasługi, tytuł „Zasłużonego Nauczyciela”, Złotą odznakę Honorową „Akademia Media Wratislawiensis”. Był członkiem licznych Towarzystw Naukowych. Zmarł 9 listopada 1993 roku, w wieku 73 lat.