Kowalski Włodzimierz urodził się 24 kwietnia 1931 r. w Sosnowcu. W 1950 r. rozpoczął studia na Wydziale Lekarskim AM we Wrocławiu, które ukończył w 1955 r. Pracę zawodową rozpoczął w 1953 r. jako Asystent Zakładu Anatomii Opisowej AM we Wrocławiu, gdzie pracował do 1956 r. W latach 1956 – 57 był asystentem III Kliniki Chirurgicznej AM we Wrocławiu. Po odbyciu dwuletniej służby wojskowej podjął pracę w Oddziale Ortopedycznym Szpitala Wojewódzkiego we Wrocławiu i uzyskał specjalizację I stopnia z zakresu chirurgii ogólnej oraz specjalizację II stopnia z zakresu ortopedii i traumatologii. W Oddziale Ortopedycznym Szpitala Wojewódzkiego we Wrocławiu pełnił kolejno funkcje: asystenta, starszego asystenta i kierownika Przychodni Specjalistycznej Przyszpitalnej. W 1967 r. uzyskał tytuł doktora nauk medycznych na podstawie pracy „Dysfunkcja stawu biodrowego u dzieci po zadawnionych złamaniach w obrębie łokcia leczonych operacyjnie”. W roku 1970 zostaje adiunktem Kliniki Ortopedycznej AM we Wrocławiu. W początkowym okresie zajmował się głównie zagadnieniem opóźnionego zrostu i stawu rzekomego trzonów kości długich w oparciu o badanie histomorfologii ogniska opóźnionego zrostu, i stawu rzekomego oraz zmian biochemicznych krwi. Z zakresu ortopedii klinicznej szczególnie zajmował się schorzeniami i złamaniami w obrębie biodra oraz leczeniem wad narządu ruchu typu stopy końsko – szpotawej , skrzywienia bocznego kręgosłupa, urazów mięśniowych oraz spastycznych. Był jednym z organizatorów Banku Tkankowego przy Klinice Ortopedycznej AM we Wrocławiu. W oparciu o doświadczenia w przeszczepianiu mrożonej tkanki kostnej i chrząstki przedstawił wyniki badań doświadczalnych w pracy habilitacyjnej pt.: „ Przeszczepianie homogennej, mrożonej tkanki ścięgnistej.” Wziął udział w 6 zjazdach międzynarodowych oraz w szeregu krajowych , na których wygłaszał swoje referaty. Był członkiem PTOiT, Towarzystwa Walki z Kalectwem, TChP, i PTL. Był odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi i odznaką „Budowniczy Wrocławia”. W roku 1981 został mianowany kierownikiem Kliniki Chirurgii Urazowej AM we Wrocławiu. Opublikował 50 prac w piśmiennictwie krajowym i zagranicznym. Był człowiekiem otwartym i lubianym przez współpracowników oraz pacjentów. Zmarł nagle w 1982 roku.