Wołkowiński Konstanty ur. 19.03.1915 r. w miejscowości Szumbar na Wołyniu. Absolwent Politechniki Lwowskiej (1935 –1941), przemianowanej po roku 1939 na Lwiwskij Politechnicznyj Institut. Od 1 października 1945 roku pracownik naukowo-dydaktyczny Politechniki Wrocławskiej, kolejno na stanowiskach starszego asystenta, adiunkta, zastępcy profesora, starszego wykładowcy, docenta (1965-68), profesora nadzwyczajnego (1968-73) i profesora zwyczajnego (1973-85). Doktorat uzyskał w roku 1960, a stopień doktora habilitowanego w 1968. Kierownik Katedry Urządzeń Elektrycznych (1954-68), a następnie Zakładu Urządzeń Elektroenergetycznych Instytutu Energoelektryki Politechniki Wrocławskiej (1968-85). Prodziekan, a następnie przez 15 lat (1966-81) dziekan Wydziału Elektrycznego. Promotor 14 rozpraw doktorskich. W kierowanej przez prof. Wołkowińskiego Katedrze i Zakładzie obroniono łącznie 16 doktoratów i 6 rozpraw habilitacyjnych. Wybitny specjalista w zakresie urządzeń i instalacji elektrycznych, w szczególności uziemień elektroenergetycznych. Twórca Szkoły Uziemień i Ochrony Przeciwporażeniowej. Książka „Uziemienia urządzeń elektroenergetycznych” (1954, 1956, 1967 i 1972) należy do unikalnych dzieł z tej tematyki w skali międzynarodowej. Książka „Instalacje elektroenergetyczne” uzyskała nagrodę SEP na najlepszą książkę naukowo-techniczną w Polsce w latach 1959-68. Inicjator i współautor dwóch innych książek. Autor 125 publikacji. Ważniejsze odznaczenia: Krzyż Oficerski i Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, 9 nagród Ministra Nauki, Medal Komisji Edukacji Narodowej, Medal za Wybitne Zasługi dla Rozwoju Politechniki Wrocławskiej, odznaczenia SEP i NOT. Zmarł we Wrocławiu 1.11.1987 r. Bliższe informacje biograficzne: „Słownik biograficzny zasłużonych elektryków wrocławskich”, SEP, Oddz. Wrocław, tom I, 1997.