Ryszka Franciszek Dominik ur. w 1924 r. w Kniaziówce na Grodzieńszczyźnie, zm. w 1998 r. w Warszawie. Uczeń Seweryna Wysłucha i Konstantego Grzybowskiego. Stopnie i tytuły naukowe oraz pełnione funkcje: dr n. praw. (prom. Seweryn Wysłouch) – 1951 r.; doc. – 1955 r.; prof. nadzw. – 1963 r.; prof. zw. – 1972 r.; prac. naukowy UWr Wydz. Prawa1950–1959; Instytutu Nauk Politycznych do 1984 r.; prac. PAN 1955– i od 1960–; kier. Pracowni Historii Polski Ludowej 1962–1984; prof. Polskiego Instytutu Spraw Międzynarodowych w Warszawie 1961–1965; kier. Zakładu; prof. Wojskowej Akademii Politycznej 1965–1972; prac. UW od 1986 r.; czł. koresp. PAN od 1991 r.; przewodniczący Komitetu Nauk Politycznych PAN; czł. hon. Polskiego Towarzystwa Nauk Politycznych; czł. Międzynarodowego Stowarzyszenia Nauk Politycznych (IPSA); czł. Międzynarodowego Stowarzyszenia Filozofii Prawa; czł. Prezydium Głównej Komisji Badania Zbrodni Hitlerowskich w Polsce; sędzia Trybunału Stanu 1991–1997; czł. komitetu red. Śląskiego Kwartalnika Historycznego Sobótka; komitetu red. Odry. Wypromował 25 dr., w tym dr. hab. Autor ok. 200 publikacji, w tym 18 książek. Odznaczenia m.in.: Krzyż Kawalerski O.O.P.; Srebrny Krzyż Zasługi; Krzyż Walecznych. Szerzej o nim: H. Olszewski, Franciszek Ryszka (1924–1998), Czasopismo Prawno–Historyczne 1999, T. LI, z. 1-2, s. 505–507.