Niemiec Jacek ur. w 1922 r., w Goleszowie (Śląsk Cieszyński), zmarł nagle we Wrocławiu w 1968 r. w pełni sił twórczych; mł. asystent w Katedrze Chemii Nieorganicznej Uniwersytetu Wrocławskiego i Politechniki Wrocławskiej 1948 r.; mgr 1950 r.; dr n. t. 1958 r.; dr hab. 1965 r.; kierownik Zakładu Metalurgii Pierwiastków Rzadkich i Hydrometalurgii 1963-1968; prodziekan Wydziału Chemicznego ds. studenckich 1966-1968. Zajmował się strukturą faz międzymetalicznych i równowag fazowych w układach metali rzadkich, jak ren, tor, uran i technet. W 1961 r. zainicjował nową tematykę badawczą: hydrometalurgiczny odzysk metali z rud miedzi i odpadów metalurgicznych. Badania te obejmowały równowagi chemiczne i elektrochemiczne w roztworach wodnych, mechanizm i kinetykę ługowania oraz metody rozdzielania i wydzielania jonów metali z roztworów wodnych poprzez redukcję ciśnieniową, flotację jonową i ekstrakcję. Ściśle współpracuje z Kombinatem Górniczo-Hutniczym Miedzi w Lubinie 1963-1968. Wypromował 1 doktora. Autor 29 publikacji naukowych i 1 patentu. Posiadane odznaczenia: Medal X-lecia PRL, Złota Odznaka Politechniki Wrocławskiej, dwukrotny laureat nagród Państwowej Rady do Spraw Wykorzystania Energii Jądrowej. Szerzej o nim: Roczniki Chemii XXII, nr 10 (1968) str. 685, Wiadomości Chemiczne 1993 (47) str. 469.