Winowski Leszek ur. w 1910 r. w Skałacie, pow. Tarnopol, zm. w 1979 r. we Wrocławiu. Uczeń Władysława Abrahama. Stopnie i tytuły naukowe oraz pełnione funkcje: dr n. praw. UJK – 1935 r.; dr hab. KUL – 1946 r.; prof. nadzw. – 1957 r.; prof. zw. – 1974 r.; prac. naukowy UJK we Lwowie – 1932 r.; prac. naukowy UWr – 1945 r.; kier. Katedry Prawa Kanonicznego – 1946 r.; kier. Katedry Powszechnej Historii Państwa i Prawa 1959–1969; kier. Zakładu Powszechnej Historii Państwa i Prawa 1969–1979; prodziekan Wydz. Prawa 1957–1958; prac. naukowy KUL – 1947 r.; kier. Katedry Prawa Rzymskiego 1947–1954; prodziekan Wydz. Prawa Kanonicznego 1950–1951 i 1953–1956; prof. WSP w Opolu 1957–1968; czł. WTN; koresp. Towarzystwa Naukowego KUL od 1948 r.; Opolskiego Towarzystwa Naukowego. Wypromował 22 dr., w tym sześciu dr. hab. Autor 34 publikacji, w tym pięciu książek. Odznaczenia m.in: Krzyż Kawalerski O.O.P. – 1973 r. Szerzej o nim: Leszek Winowski 1910–1979, Czasopismo Prawno-Historyczne 1980, T. XXXII, z. 2, s. 239–243.