Pigoń Krzysztof ur. w 1925 r. w Wilnie., zm. w 2001 r. we Wrocławiu. Studia na Wydz. Matematyczno-Przyrodniczym Uniwersytetu Jagiellońskiego; mgr. 1948 r. Od r. 1948 na Politechnice Wrocławskiej (PWr). Stopnie i tytuły: dr PWr 1956 r.; doc. dr hab. PWr 1962 r.; prof. 1970 r. Stanowiska w PWr: p.o. kierownika Katedry Chemii Fizycznej 1954-57; kierownik Katedry Chemii Fizycznej PWr 1957-68; prodziekan Wydz. Chemicznego PWr 1958-60; z-ca Dyrektora Instytutu Chemii Organicznej i Fizycznej PWr 1969-72; dyrektor Instytutu Chemii Organicznej i Fizycznej PWr 1972-75; członek Senatu i Prezydium Senatu PWr 1972-75, 1984-86 r.; przewodniczący Rady Seniorów PWr 1979-81; członek Rady Głównej Szkolnictwa Wyższego 1982-85. Przeszedł na emeryturę w 1986 r. Tematyka naukowa: fizykochemia półprzewodników, właściwości elektryczne kryształów molekularnych. Staż naukowy w ETH Zurich 1960 r. Twórca Szkoły: Chemia Fizyczna Organicznego Ciała Stałego. Wypromował 13 doktorów nauk chem., wsród wychowanków 8 dr hab., oraz 5 profesorów. Autor 46 prac naukowych, 1 książki: K. Pigoń, K. Gumiński, J. Vetulani, Półprzewodniki organiczne. Współautor wielokrotnie wznawianego podręcznika: K. Pigoń, Z. Ruziewicz, Chemia fizyczna, tłumacz książek i podręczników naukowych.. Posiadane odznaczenia: Srebrny Krzyż Zasługi, Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Medal Komisji Edukacji Narodowej. Szerzej o nim: Współcześni Uczeni Polscy – Słownik Biograficzny, Ośrodek przetwarzania informacji, 2000, tom III, str. 497.