Ruziewicz Zdzisław Wacław ur. w 1925 r., we Lwowie. Od VIII 1946 demonstrator, od 1948 zast. asyst. w Katedrze Chemii Fizycznej Uniwersytetu i Politechniki we Wrocławiu; mgr 1950, dr 1960; dr hab. 1967; prof. nzw. 1975, prof. zw. 1968; Kierownik Zakładu Chemii Fizycznej 1968-1972; członek Komisji Spektroskopowej PAN 1965-1989, przewodniczący IV Wydziału Wrocławskiego Towarzystwa Naukowego 1987-1991; wiceprzewodniczący oddz. Wrocławskiego Polskiego Towarzystwa Chemicznego 1974-1976; członek Komisji Terminologii i Nazewnictwa PTChem. 1975-1988; członek Polskiego Towarzystwa Fizycznego i European Photochemistry Association. Twórca wrocławskiej szkoły: Spektroskopia Luminescencyjna. Rozwijał badania fotoluminescencji i elektro-luminescencji warstw tlenkowych. Zajmował się efektem Szpolskiego od czasu jego odkrycia. Przeszczepił na grunt polski i rozwinął metody niskotemperaturowej spektroskopii w krystalicznych matrycach. Stworzył laboratorium i szkołę badań luminescencyjnych w niskich temperaturach. Wypromował 6 dr, wśród wychowanków 1 dr hab. Współautor 3 książek. Autor 71 publikacji naukowych, licznych tłumaczeń i recenzji i artykułów historycznych. Odznaczony Medalem Komisji Edukacji Narodowej, Krzyżem Kawalerskim O.O.P., Złotym Krzyżem Zasługi i odznaką honorową Polskiego Towarzystwa Chemicznego. Zmarł we Wrocławiu w 1997 r. Szerzej o nim w Ludzie i dzieła, Wrocław, 1998.