Schroeder Jerzy ur.w 1912 r., we Lwowie, zm. w 2000 r., we Wrocławiu; absolwent Wydziału Chemicznego Politechniki Lwowskiej 1937 r.; st. asyst. Państwowej Stacji Chemiczno-Rolniczej w Krakowie i Konspiracyjnego Uniwersytetu Jagiellońskiego 1942 r.; adiunkt Politechniki Wrocławskiej 1947 r.; zastępca prof. 1953 r.; docent 1955 r.; prof. nadz.1964 r.; prof. zw. 1971 r.; dziekan Wydziału Chemicznego 1956-58, 1962-64, 1964-66; prodziekan Wydziału Chemicznego 1954-56; Rektor Politechniki Wrocławskiej 1982 r.; kierownik Katedry Technologii Nieorganicznej 1962-68; dyrektor Instytutu Technologii Nieorganicznej i Nawozów Mineralnych 1969-81; członek Rady Głównej Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki 1973-76; przewodniczący Rady Naukowej Instytutu Nawozów Sztucznych w Puławach 1967-91, przewodniczący Rady Naukowej Instytutu Chemii Nieorganicznej w Gliwicach 1984-91; członek Rady Naukowo-Technicznej przy Ministrze Przemysłu Chemicznego; członek Komitetu Naukowego Hydrodynamiki Maszyn i Inżynierii Chemicznej PAN; członek Komitetu Nauk Chemicznych PAN 1966-91. Twórca szkoły naukowej: Technologia Nieorganiczna i Nawozy Mineralne. Wypromował 22 dr n.t., wśród wychowanków: 7 dr hab., 6 prof. Autor 130 publikacji, 40 patentów (11 zagranicznych). Posiadane odznaczenia: Krzyż Oficerski O.O.P., Krzyż Kawalerski O.O.P., Złoty Krzyż Zasługi, Krzyż Partyzancki, Odznaka Grunwaldzka, Medal Edukacji Narodowej, Medal Za Wybitne Zasługi dla Rozwoju Politechniki Wrocławskiej, Złota Odznaka Za Zasługi dla Przemysłu Chemicznego, Godność Członka Honorowego SITPChem., „Za zasługi w dziedzinie rozwoju chemii oraz współpracy nauki z przemysłem”.