Szczepanik Włodzimierz ur. w 1951 r., w Libiążu k/Chrzanowa, mgr inż 1973 r. na Wydziale Chemicznym Politechniki Wrocławskiej; słuchacz studium doktoranckiego w Instytucie Chemii Nieorganicznej i Metalurgii Pierwiastków Rzadkich 1973–1977; dr inż. 1977 r ; dr hab. inż. 1992 r. prof. ndzw. PWr 2004 r.; kierownik zespołu dydaktycznego Metalurgia i Przeróbka Kopalin 1978–1979; redaktor naukowy Instytutu Chemii Nieorganicznej i Metalurgii Pierwiastków Rzadkich 1985-1989; członek Komisji Teorii i Struktury Układów Molekularnych i Skondensowanych PAN 1996–1998; kierownik Zakładu Wysokotemperaturowych Procesów Chemicznych 1994–2001; z-ca dyrektora Instytutu Chemii Nieorganicznej i Metalurgii Pierwiastków Rzadkich ds. nauki 2002-2004; od 2004 r. pracownik w Instytucie Inżynierii Ochrony Środowiska na Wydziale Inżynierii Środowiska PWr; współpracował z Laboratory of Nuclear Reactors, Tokyo Institute of Technology oraz z Institut Universitaire des Systemes Thermiques Industriels Université de Provence w Marsylii w latach 1990 – 1998. Prowadzi badania w zakresie fizykochemii wysokotemperaturowych cieczy jonowych, metalurgii chemicznej i zagospodarowania odpadów. Obejmują one miedzy innymi zjawiska transportu jonowego w stopionych solach i stałych elektrolitach (w tym halogenkach uranu), elementy termodynamiki, równowagi chemiczne w układach metalurgicznych, procesy spalania i energetycznego wykorzysta-nia odpadów, odzysk metali z materiałów odpadowych. Wypromował 2 dr n. chem. Autor i współautor 61 publikacji, w tym 3 monografii oraz 50 opracowań niepublikowanych.