Zawilak Jan ur. w 1948 r. w Rui, k. Legnicy. Stopnie i tytuły naukowe oraz pełnione funkcje: absolwent PWr.; dr inż. – 1977 r.; dr hab. – 1987 r.; doc.– 1989 r.; prof. PWr. – 1993 r.; dyr. Instytutu Maszyn, Napędów i Pomiarów Elektrycznych 1990–1996; z-ca dyr. Instytutu ds. badań naukowych i współpracy z przemysłem 1996–2002; czł. Senatu PWr w latach 1999–2002; czł. Sekcji Maszyn Elektrycznych i Transformatorów Komitetu Elektrotechniki PAN od 1994 r.; SEP od 1974 r.; Rady Naukowej BOBRME KOMEL od 1998 r.; przewodniczący Rady Certyfikacji Wyrobów przy IEL od 2000 r.; czł. komitetów naukowych dwóch cyklicznych konferencji międzynarodowych (International Conference on Electrical Machines oraz International Symposium On Micromachines & Servodrives); kontynuator szkoły naukowej Maszyny elektryczne. Podstawowym nurtem jego badań naukowych jest teoria, budowa, konstrukcja, badania eksperymentalne i obliczenia elektromagnetyczne wielobiegowych maszyn elektrycznych prądu przemiennego o zmienianych liczbach biegunów pola magnetycznego. Istotną nowością jest opracowanie i wdrożenie do stosowania dwubiegowych silników synchronicznych o biegunach jawnych. Autor 99 publikacji, 11 patentów, jednej monografii, 72 opracowań dla przemysłu, recenzent siedmiu książek. Odznaczenia: Złoty Krzyż Zasługi; Srebrny Krzyż Zasługi; Złota Odznaka PWr. Otrzymał Indywidualną Nagrodę MEN – 1988 r.; dyplom BRUSSELS EUREKA ’97; tytuł Dolnośląskiego Mistrza Techniki za 2003 r. i dwa wyróżnienia w konkursie NOT Dolnego Śląska; nagrodę I st. w Konkursie Wrocławskiej Rady NOT; tytuł Mistrza Techniki Zagłębia Miedziowego i dwa tyt. Wicemistrza Techniki Zagłębia Miedziowego za 2003 r. Wyróżniony 15. nagrodami rektora PWr. i dziekana Wydz. Elektrycznego.