Wróblewski Teodor ur. w 1900 r. w Zbiersku, zm. w 1982 r. Stopnie i tytuły naukowe oraz pełnione funkcje: studia na Wydz. Mechanicznym PW 1920–1925; praca w Stowarzyszeniu Dozoru Kotłów 1926–1938; zajmował się doradztwem cieplnym w Fabryce Wedla w Warszawie – 1934 r.; praca w zakładach Mechanicznych w Stalowej Woli – 1939 r.; w czasie okupacji pracował w Warszawie zajmując się nadzorem technicznym nad urządzeniami kotłowymi; dyr. Elektrowni Wrocławskiej – 1945 r.; praca w Centrali Zbytu Produktów Przemysłu Węglowego we Wrocławiu 1945–1946; w Zakładach Chemicznych w Dworach k. Oświęcimia, gdzie odbudował elektrownię zakładową 1946–1947; z-ca prof. Katedry Kotłów Parowych na PWr.; równocześnie w Centralnym Biurze Projektów i Studiów Budownictwa Przemysłowego – 1947 r.; prof. nadzw., prodziekan Wydz. Mechanicznego – 1950 r.; pierwszy dziekan Wydz. Mechaniczno-Energetycznego 1954–1956 i 1960–1961; prof. zw. – 1962 r.; przeszedł na emeryturę w 1970 r.; najwybitniejszy polski specjalista w dziedzinie konstrukcji kotłowych (obok profesury na PWr. był pracownikiem Raciborskiej Fabryki Kotłów). Autor i współautor trzech książek o tematyce dotyczącej kotłów parowych i gospodarki energetycznej. Odznaczenia m.in.: Złoty Krzyż Zasługi; Krzyż Kawalerski O.O.P.; Medal Budowniczego Wrocławia.