Kulczycki Marian ur. w 1924 r. w Stanisławowie, zm. w 1995 r. we Wrocławiu. Stopnie i tytuły naukowe oraz pełnione funkcje: studia psychologiczne pod kierunkiem M. Kreutza na Wydz. Humanistycznym UWr 1946–1949; wolontariusz, mł. asystenta, st. asystent w Zakładzie Psychologii początkowo – 1950 r.; doktorat z filozofii w zakresie psychologii na podst. dysertacji p.t. Niektóre warunki myślenia produktywnego – 1952 r.; studia medyczne 1950–1957; lekarz w Woj. Poradni Zdrowia Psychicznego; praca w Katedrze Psychologii, której gł. zadaniem stało się pedagogiczno-psychologiczne przygotowanie studentów na kierunkach nauczycielskich do pracy w szkolnictwie 1952–1967; współpraca z uniwersytetami, w których akademickie studia psychologiczne zostały uruchomione wcześniej (Poznań, Kraków, Warszawa); doc. – 1966 r. Wydz. Filozof.–Hist. UAM w Poznaniu; po uruchomieniu psychologii na Wydz. Filozof.- Hist. U Wr. – 1967 r., został kier. Zakładu Psychologii Ogólnej 1967–1987 i Katedry Psychologii 1967–1972; dyr. Instytutu Psychologii do 1978 r.; prof. nadzw. –1973 r.; dziekan Wydz. Filozof.–Hist. UWr 1974–1978; kier. Zakładu Psychologii Klinicznej 1987–1994. Wypromował 14 dr., w tym trzech dr. hab. Autor 75 publikacji, wśród których jedną z najważniejszych jest nowatorska pozycja pt. Psychologiczne problemy człowieka chorego. Z zagadnień współpracy pracowników służby zdrowia z pacjentem. Współorganizator wrocławskiej psychologii, szczególnie zasłużył się dla rozwoju psychologii klinicznej. Czł. PTP, Rady Naukowej w Instytucie Psychoneurologicznym w Pruszkowie; Komitetu Nauk Psychologicznych; Kol. Red. "Psychologii Wychowawczej"; "Prac Psychologicznych". Odznaczenia m.in.: Złoty Krzyż Zasługi – 1973 r.; Krzyż Kawalerski O.O.P. – 1974 r.; Medal KEN – 1977 r. Szerzej o nim: M. Porębska, M. Kulczycki, w: Uczeni wrocławscy, t. 3, Wrocław 1996, U. Dębska, Marian Kulczycki (1924–1995). Niezapomniany romantyk myśli psychologicznej, w: J.Szablicka-Żak (red.), Ocalić od niepamięci, Kraków 2002.