Kreutz Mieczysław ur. w 1893 r. we Lwowie, zm. w 1971 r. w Warszawie. Stopnie i tytuły naukowe oraz pełnione funkcje: studia biol. oraz filoz. i psych. na Wydz. Filozof. UJK we Lwowie 1911–1914; asystent pod kier. Kazimierza Twardowskiego w Pracowni Psychologii Eksperymentalnej w Zakładzie Psychologii UJK; doktorat – 1924 r.; studia uzup. w zakresie psychologii na uniwersytetach w Berlinie, Lipsku, Hamburgu i Paryżu; hab. na podst. rozprawy „O zmienności rezultatów testów” (cz.I) – 1927 r.; z-ca prof. – 1928 r.; prof. nadzw. – 1934 r.; kier. Zakładu Psychologii UJK 1934–1939; w czasie okupacji prac. wytwórni szczepionek p/tyfusowych Weigla; prof. psychologii na UJ w Krakowie; org. studia psychologiczne na Wydz. Humanist. UWr – kier. Zakładu Psychologii Ogólnej 1946–1952 i dyr. Instytutu Pedagogicznego ZNP 1946–1948; prof. zw. – 1946 r.; zał. wrocławskiej filii PIHP (Woj. Poradnię Zdrowia Psychicznego dla Dzieci, Młodzieży i Dorosłych) – 1946 r.; po zamknięciu, ze względów ideologicznych, studiów psychologicznych we Wrocławiu, został przeniesiony do Warszawy 1952–1963, kier. Katedry Psychologii Eksperymentalnej UW 1957-1963; czł. zał. PTHP – 1948; PTP – 1949 r. (przewodniczący – 1962 r.) oraz czł. Komitetu Nauk Pedagogicznych PAN 1956–1960; Komitetu Nauk Pedagogicznych i Psychologicznych PAN 1961–1971. Autor m.in. monografii pt. Podstawy psychologii. Studium nad metodami i pojęciami współczesnej psychologii – 1949 r.;, ogółem 30 prac, głównie z metodologii psychologii. Zwolenniki psychologii świadomości, wysoko cenił metodę introspekcji. Wypromował dr. (na UW siedmiu dr., w tym prof. zw.). Odznaczenia m.in.: Krzyż Walecznych 1918–1920; Krzyż Kawalerski O.O.P. – 1964 r. Szerzej o nim: K. Czarnecki, Pionierzy, współtwórcy i twórcy polskiej psychologii naukowej (sylwetki uczonych), Kraków 2000, M. Porębska, 40 lat psychologii w Uniwersytecie Wrocławskim, w: Prace Psychologiczne XXV, Wrocław 199.