Chamcówna Mirosława ur. w 1919 r. w Lublinie, zm. w 2000 r. we Wrocławiu. Stopnie i tytuły naukowe oraz pełnione funkcje: studia historyczne na UJ w Krakowie – 1947 r.; asystentka (w kier. przez Henryka Barycza Archiwum UJ) – 1946 r.; st. asystent po ukończeniu Studium Pedagogicznego przy UJ – 1949–1955; adiunkt w Zakładzie Historii Oświaty i Szkolnictwa w Katedrze Pedagogiki UWr. 1955–1957; doktorat w UJ z filozofii w zakresie historii na podstawie dysertacji: Szkoła Główna Koronna w czasie wizytacji i rektoratu Hugona Kołłątaja (1777-1786) – 1950 r.; doc. 1957–1973; prof. nadzw. 1973–1977; czł. kol. red. „Kwartalnika Historii Nauki i Techniki” PAN; „Przeglądu Historyczno–Oświatowego; przewodnicząca Komitetu Red. „Prac Pedagogicznych” i serii „Studiów z dziejów oświaty i myśli pedagogicznej”, które powołała do życia. Współpracowała z Komisją do Dziejów Oświaty i Szkolnictwa PAU/PAN, oraz PTB od 1951r.; należała do WTN od 1958 r.; czł.–zał. KIK we Wrocławiu. Prowadziła wykłady z kultury oświecenia europejskiego na KUL-u i historii kultury fizycznej w WSWF we Wrocławiu. Z przyczyn politycznych zagrożona utratą pracy na UWr. przyjęła propozycję stałego zatrudnienia w WSWF na stanowisku kier. Zakładu Historii Kultury Fizycznej – 1977 r. Na UWr. powróciła w 1981 r.; wicedyr. 1981–1984; dyr. Instytutu Pedagogiki 1984–1987. Wypromowała 29 dr., w tym dwóch prof. zw., prof. nadzw. i czterech dr. hab. Autorka 40 publikacji stanowiących trwały dorobek historii oświaty. Odznaczenia m.in.: Złoty Krzyż Zasługi – 1973 r.; Krzyż Kawalerski O.O.P. – 1989 r. Szerzej o niej: J. Szablicka-Żak, Mirosława Chamcówna 1919–2000. Historyk oświaty i nauki, w: J. Szablicka–Żak (red.), Ocalić od niepamięci, Kraków 2002.