Kaczmarek Stefan ur. w 1909 r. w Bestwinie k. Krotoszyna, zm. w 1984 r. we Wrocławiu. Stopnie i tytuły naukowe oraz pełnione funkcje: studia pedagogiczne na Uniwersytecie Poznańskim 1935–1939; praca nauczyciela w szkołach powszechnych i średnich; udział w kampanii wrześniowej; jeniec wojenny niemieckich oflagów 1939–1945; st. asystent w Katedrze Pedagogiki na Wydz. Humanistycznym UWr 1946–1953 (jeden z jej współorg.); doktorat – 1952 r.; adiunkt 1953–1955; z-ca prof. 1955–1959 i doc. 1959–1969; hab. – 1969 r.; prof. nadzw. 1969–1979; org. i kier. Zakładu Dydaktyki – 1961 r.; dyr. Katedry Pedagogiki 1967–1971; prodziekan Wydz. Fil.-Hist. 1966–1969; czł. Senatu UWr 1960–1968; uczestniczył w różnorodnych formach profesjonalnej edukacji nauczycieli i wychowawczyń przedszkoli; czł. Rady Społeczno–Naukowej i Kol. Red. Instytutu Kształcenia Nauczycieli i Badań Oświatowych; przewodniczył Państwowej Komisji Egzaminów Kwalifikacyjnych dla nauczycieli nauczania początkowego; aktywnie działał w ZNP, któremu wiele lat przewodniczył na UWr. Wypromował 16 dr., w tym prof. zw., dr hab.. Autor 28 publikacji poświęconych zagadnieniom z zakresu pedeutologii i dydaktyki szkoły wyższej. Odznaczenia: Medal 10-lecia PRL – 1955 r.; Złota Odznaka ZNP – 1962 r.; Krzyż Kawalerski O.O.P. – 1970 r. Szerzej o nim: T.Stasieńko, Stefan Kaczmarek (1909–1984). Nauczyciel nauczycieli, w: J.Szablicka-Żak (red.), Ocalić od niepamięci, Kraków 2002.