Czerny Szwarcenberg Władysław ur. w 1899 r. w Krakowie, zm. w 1976 r. Wybitny urbanista i architekt, uczeń Adolfa Loosa i Romualda Gutta. Stopnie i tytuły naukowe oraz pełnione funkcje: studia architektury na Politechnice Wiedeńskiej 1917–1918; Wydz. Architektury PW 1919–1927; wiceprezydent Miasta Stołecznego Warszawy 1944–1945; wiceprezydent Gdańska 1945–1947; pierwszy organizator Wydz. Architektury Politechniki Gdańskiej; kier. Katedry Urbanistyki PG –1964 r.; prof. nadzw. – 1947 r.; prof. zw. – 1961 r. Z Wrocławiem związany od 1964 r. Laureat szeregu konkursów krajowych i zagranicznych, bezkompromisowy bojownik o dobrą, humanistyczną architekturę i urbanistykę w każdych warunkach ustrojowych; kier. Katedry Urbanistyki PWr. (Zakład Teorii Urbanistyki) do 1968 r. Autor wielu polemik i publikacji, w tym znaczącej „Architektury zespołów osiedleńczych” podsumowującej jego działalność zawodową i naukową – 1972 r.