Sikorski Miron Augustyn ur. w 1925 r. w Łanach. Stopnie i tytuły naukowe oraz pełnione funkcje: absolwent PWr. – 1952 r.; dr n. t. – 1964 r; dr hab. – 1970 r.; prof. – 1983 r.; asystent 1952–1964, adiunkt 1964–1970, doc. 1970–1983, prof. – 1983 r.; z-ca dyr. Inst. Arch. i Urbanistyki PWr – 1988 r.; czł. Gorzowskiego Towarzystwa Naukowego od 1978 r.; TUP; SARP; Polskiego Towarzystwa Ekologicznego; Klubu Ekologów. Badania – urbanistyka i planowanie przestrzenne; opracował metodę określaną jako teoria „pól optymalnych lokalizacji elementów przestrzennych”, Autor 42 prac, pięciu książek. Promotor trzech prac dr. Nagrody i odznaczenia: nauk. Min. Nauki i Szkol. Wyższego (III st.) – 1972 r.; dziesięciokrotnie w ogólnopolskich konkursach urbanistycznych; Złoty Krzyż Zasługi; Krzyż Kawalerski O.O.P. Szerzej o nim: Współcześni uczeni polscy. Słownik biograficzny. OPI, W–wa 2002, t. IV, s. 93.