Stępniewska- Janowska Barbara Maria ur. w 1931 r. w Krakowie. Stopnie i tytuły naukowe oraz pełnione funkcje: studia Politechnika Krakowska Wydz. Architektury z wyróżnieniem 1951–1957; asystent w Kat. Proj. w Krajobrazie 1957–1962; st. asystent Kat. Projekt. Krajobrazu i Zespołów Zieleni 1962–1969; dr PWr. Wydz. Architektury Inst. Hist. Archit., Sztuki i Techniki – 1969 r.; dr hab. – 1974 r.; prof. nadzw. – 1996 r.; Zakład Konserwacji i Rewaloryzacji Architektury PWr., Wydz. Arch.; z-ca dyr. Instytutu Hist. Archit. Sztuki i Techniki 1973–1978; sekr. Studium Doktoranckiego 1972–1973; rzeczoznawca Min. Kultury i Sztuki – Zarząd Ochrony i Konserwacji Zespołów Pałacowo-Ogrodowych od 1975 r.; Misja Naukowa Francja Ministere de l’Environnement et du Cadre de vie Direction de l’Architecture – 1979 r.; czł. Wydz. Komisji Nauki i Rozwoju Kadry Naukowej Wydz. Arch. PWr. 1993–1996; Uczelnianej Komisji Dyscyplinarnej dla pracowników naukowych 1993–1996; Rady Naukowej Ośrodka Ochrony Zabytkowego Krajobrazu – Narodowa Instytucja Kultury Warszawa – 1995 r.; Komisji Urbanistyki i Architektury PAN, Sekcja Architektury Krajobrazu od 1985 r.; Komisji Architektury i Urbanistyki PAN Sekcja Sztuki i Architektury Ogrodowej od 1989 r.; Komitetu Architektury i Urbanistyki Sekcja Historii Architektury, Urbanistyki i Konserwacji Zabytków od 1998 r.; czł. zw. Stow. Konserwatorów Zabytków Wrocław od 1990 r.; czł. Sekcji Europejskiego Ruchu Odnowy Wsi i Małych Miast ECOVAST od 1995 r.; Pol. Komit. narodowego międzyn. Rady Ochrony Zabytków ICOMOST od 1998 r.; Komisji ds. Ogrodów Historycznych i Krajobrazu Kulturowego PKN ICOMOS 2003 r.; SARP od 1958 r.; udział w programie UNESCO pt. „Ocalić od zapomnienia”. Konserwacja i rewaloryzacja podmiejskich zespołów na tle historycznego rozwoju założeń zielonych w krajach europejskich i pozaeuropejskich. Prace studialno–projektowe stanowiące praktyczne zastosowanie w gospodarce narodowej. Prowadzi studia nad problematyką równowagi rekultywacji i rewaloryzacji zespołów zieleni w związku z wytycznymi i programami perspektywicznymi dla zjednoczonego kontynentu europejskiego. Wypromowała trzech dr. Autorka 71 publikacji; ośmiu książek do 2004 r. Nagrody: Rektora PK i PWr – 13; Złoty Krzyż Zasługi; Medal KEN; Honorowe Wyróżnienie – Statuetka Treeman z okazji XX-lecia Ośrodka Ochrony Zabytkowego Krajobrazu Narodowej Instytucji Kultury; Wyróżnienie Ministra Infrastruktury za prowadzoną prace dyplomową – 2004 r.; Nagrody w konkursach architektoniczno–urbanistycznych SARP i innych – cztery nagrody, 13. wyróżnień. Szerzej o niej: Współcześni uczeni polscy. Słownik biograficzny. OPI, W–wa 2002, t. IV, s. 237.