Wdowiak Wacław ur. w 1924 r. w Pabianicach, zm. w 2003 r. we Wrocławiu. Stopnie i tytuły naukowe oraz pełnione funkcje: kreślarz w Zarządzie Miejskim Wrocławia – 1947 r.; lab. w Kat. Architektury I – 1949 r. (III rok studiów) do 1955 r.; Wystawa Ziem Odzyskanych – 1948 r.; absolwent Wydz. Archit. PWr. – 1952 r.; p.o. asystent PWr. 1950–1955; Miastoprojekt 1953–1955; kier. zespołu w Pracowni Urbanistycznej PRN Wrocław 1955–1962; kier. zespołu w Woj. Pracowni Urbanistycznej w Łodzi 1962–1963; st. projektant w Pracowni Zagospodarowania Turystycznego CFTiW 1963–1967; st. projektant – urbanista w Zakładzie Badawczo-Projektowym Wydz. Archit. PWr. – 1968 r.; st. asystent w Kat. Urbanistyki (Zakład Urbanizacji i Planowania Przestrzennego) od 1968 r.; dr n. t. – 1972 r.; adiunkt w Instytucie Archit. i Urbanistyki od 1973 r.; z-ca dyr. I-12 1984–1987; doc. kontr. 1988–1991; architekt, urbanista i znawca bieżących procesów urbanizacji na całym globie dzięki niezwykłej znajomości i kolekcji map w różnej skali, różnych kontynentów i miast; wprowadził pojęcie „przestrzeni umiastowionej” w swojej pracy dr. Pracował w Miejskiej Pracowni Urbanistycznej nad planem perspektywicznym i etapowym Wrocławia jako urbanista m. Wrocławia i autor prognozy dalszego umiastowienia Polski oraz świata - stosując klasyfikację wszystkich skupisk miejskich, które przekroczyły 1 mln mieszkańców; wieloletni wykładowca na Wydz. Architektury PWr. Odznaczenia: Srebrny Krzyż Zasługi – 1959 r.; Złoty Krzyż Zasługi – 1986 r. Szerzej o nim: Informator SARP 3 (43) 2003.