Węglinski Bogumił ur. w 1939 r. w Płocku. Stopnie i tytuły naukowe oraz pełnione funkcje: absolwent PWr. – 1961 r., dr n. t. – 1970 r.; dr hab. – 1981 r.; prof. tyt. – 1993 r.; z-ca dyr. Instytutu Układów Elektromaszynowych ds. dydaktyki i współpracy z zagranicą 1987–1991; staż w Instytucie Elektrotechniki 1963–1965; senior lecturer University of Technology – Makurdi i University of Jos, Nigeria 1982–1985; czł.: PTETiS od 1989 r.; American Powder Metallurgy Institute (USA) od 1990 r.; European Powder Metallurgy Assotiation od 1998 r.; Sekcja Elektrotechnologii PAN od 1996 r.; Sekcja Metalurgii Proszków PAN od 2003 r.; zainteresowania naukowe: inżynieria materiałowa, magnetyczne kompozyty proszkowe; wykreował i wprowadził do nauki światowej takich magnetycznie miękkich kompozytów proszkowych jak dielektromagnetyki i magnetodielektryki. Dopiero w ostatnich 11 latach materiały te znalazły się w centrum uwagi wielu ośrodków naukowych i przemysłu w świecie, a ich zastosowanie na magnetowody maszyn elektrycznych i innych przetworników stale się rozszerza. Pionier w zakresie magnetycznych kompozytów proszkowych. Badania nad dielektromagnetykami są kontynuowane w ramach projektu w 5 Programie Ramowym Unii Europejskiej (2001–2005). Autor i współautor ponad 120 publikacji naukowych, w tym dwóch monografii w jęz. polskim i trzech monografii w jęz. angielskim (wydanych w Wlk. Brytanii i USA) i siedmiu patentów oraz czterech zgłoszeń patentowych. Promotor dwóch dr. Odznaczenia: Złoty Krzyż Zasługi – 1981 r.; Złota Odznaka PWr. – 1978 r.; wyróżniony Nagrodą Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego.