Uruski Marceli ur. w 1940 r. w Teklówce, woj. tarnopolskie, zm. w 2000 r. Stopnie i tytuły naukowe oraz pełnione funkcje: mgr inż. el. Wydz. Elektroniki PWr. – 1964 r.; dr n. t. – 1972 r.; dr hab. – 1984 r.; praca naukowo-dydaktyczna na PWr. w Katedrze Podstaw Telekomunikacji – 1964 r.; w Zakładzie Teorii Obwodów Instytutu Telekomunikacji i Akustyki jako asystent, st. asystent, adiunkt od 1968 r.; prof. nadzw. PWr. – 1993 r. Autor 56. pozycji publikowanych w czas. o zasięgu kraj. i międzynarodowym i koncentruje się głównie wokół zagadnień analizy i syntezy wielowrotowych układów elektrycznych o stałych skupionych i rozłożonych, a także wokół problemów interpolacji macierzami rzeczywistymi ograniczonymi. Laureat Best Paper Award w International Journal of Circuit Theory And Applications za 1993 r. Czł. Sekcji Obwodów, Sygnałów i Systemów Komitetu Elektroniki i Telekomunikacji PAN; Komitetów Naukowych szeregu konferencji „Teoria Obwodów i Układy Elektroniczne”. Nagrody m.in.: nagroda naukowa Wydz. IV Nauk Technicznych PAN – 1983 r.; dwie nagrody Ministra oraz liczne nagrody rektora PWr. Odznaczenia: Złota Odznaka PWr. – 1982 r.; Złoty Krzyż Zasługi – 1984 r.; Krzyż Kawalerski O.O.O. – 1998 r.; nagroda Senatu PWr. (2000 r.), której wręczenia niestety nie doczekał. Od dzieciństwa musiał pokonywać olbrzymie trudności wynikające z niesprawności fizycznej. Dzięki swoim zdolnościom i pracowitości zdobył wszystkie stopnie naukowe i odniósł sukcesy w pracy naukowej. Świetny wykładowca, wymagający, ale życzliwy, poważany i lubiany przez studentów i współpracowników.