Chmiel Mieczysław ur. w 1923 r. w Wólce Wojnowskiej, woj. Świętokrzyskie. Stopnie i tytuły naukowe oraz pełnione funkcje: mgr inż. Wydz. Budownictwa Lądowego PWr. – 1959 r.; konstruktor Biura Projektów Budownictwa Przemysłowego 1949–50; st. asystent Katedry Wytrzymałości Materiałów i Statyki Budowli 1951–1953; st. projektant i kier. pracowni konstrukcji budowlanych w Dolnośląskim Biurze Projektów Górniczych (POLTEGOR) 1951–1961; adiunkt Katedry Statyki i Konstrukcji Specjalnych – 1963 r.; adiunkt na Wydz. Architektury Wnętrz WSSP 1980–1985; dr n.t. – 1966 r.; doc. dr inż. – 1985 r.; kier. II Zespołu Dydaktycznego oraz kier. Zakładu Konstrukcji Budowlanych 1982–1987, Zespół Usług Technicznych NOT-PZITB; weryfikator i rzeczoznawca w specjalności „konstrukcje skomplikowane i pionierskie w budownictwie kubaturowym” 1985–1993. Badania odkształceń, uszkodzeń i zniszczeń oraz opracowanie wytycznych i metod prac remontowych budynków mieszkalnych wykonanych w technologii wielkoblokowej na terenie Łodzi, Nowej Huty, Trójmiasta i Wrocławia na zlecenie Instytutu Gospodarki Mieszkaniowej 1970 r. Opracowanie prognostyczne rozwiązań konstrukcyjno– technologicznych wielokrotnie powtarzalnego elementu przestrzennego tworzącego wielokondygnacyjny budynek mieszkalny (patent), wyróżnienie I i II stopnia. Autor dwóch skryptów, dwa patenty – świadectwo autorskie, 31 publikacji, 400 ekspertyz konstrukcyjno–budowlanych oraz około 60 projektów konstrukcji większych obiektów górnictwa, przemysłowych, użyteczności publicznej i mieszkaniowych wykonanych przeważnie samodzielnie lub jako współautor. Odznaczenia: Krzyż Kawalerski O.O.P., Złoty Krzyż Zasługi; Medal KEN; Medal 25-lecia PRL; Medal XXXV-lecia PWr.; Odznaka Zasłużony dla woj. wrocławskiego i m. Wrocławia; Złota Odznaka PWr. Szerzej o nim: Architectus 1999, nr 2 (6) s.87–91.