Roga Błażej ur. w 1895 r. w Bystrowicach, zm. w 1977 r. w Katowicach. Stopnie i tytuły naukowe oraz pełnione funkcje: studia na Wydz. Chemicznym PL – 1926 r.; dr n. t. – 1931 r.; prof. nadzw. – 1947 r.; prof. zw. – 1954 r.; czł. koresp. PAN – 1960 r.; st. asystent Katedry Chemii Ogólnej i Nieorganicznej PL w 1926 r.; zorg. Dział Węglowy w Chemicznym Instytucie Badawczym w Warszawie – 1927 r.; dyr. Koksowni Walenty w Rudzie Śl. – 1932 r.; dyr. Gazowni Miejskiej w Warszawie 1933–1939; okres okupacji i powstania przeżył w Warszawie; brał udział w konspiracji jako współpracownik prof. J. Zawadzkiego; po wojnie nacz. dyr. Zjednoczenia Przemysłu Koksochemicznego w Zabrzu; orga. i kier. Katedry Technologii Chemicznej Węgla PWr. 1947–1965; dyr. Zakładu Chemicznej Przeróbki Węgla GIG w Katowicach od 1949 r.; prezes Zarządu Głównego Związku Inżynierów Chemików RP; czł. hon. SITPChem; czł. Rad Naukowych GIG; Instytutu Chemii Organicznej PAN; Instytutu Ciężkiej Syntezy Organicznej; Rady Naukowo–Technicznej przy Ministerstwie Przemysłu Chemicznego i Rady Ekonomiczno–Technicznej przy Ministerstwie Górnictwa i Energetyki; przew. Komitetu Nauk Chemicznych PAN 1962–1965; czł. Komitetu Węglowego BCE w Genewie; przew. Podkomitetu Utylizacji Paliw Stałych w Genewie (przez 10 lat); przew. Podkomitetu Normalizacji Metod Badania Węgla Brunatnego ISO; czł. stały komitetu organizacyjnego Międzynarodowej Konferencji Węglowej (Coal Science); twórca szkoły naukowej „Chemia i technologia węgla”. Opracował parametr stosowany w polskiej i międzynarodowej klasyfikacji węgli kamiennych (Roga Index). Wypromował 19 dr. n. t.; wśród wychowanków ośmiu prof., doc. Autor ponad 80 publikacji, dziewięć monografii. Odznaczenia: Krzyż Kawalerski O.O.P. – 1946 r.; Order Sztandaru Pracy II klasy – 1954 r.; Krzyż Komandorski O.O.P. – 1959 r; dr h. c. PWr. – 1970 r. Szerzej o nim: XXX lat Instytutu Chemii i Technologii Nafty i Węgla. Księga Jubileuszowa, Oficyna Wyd. PWr, Wrocław 1999.