Romer Witold ur. w 1900 r. we Lwowie, zm. w 1967 r. Stopnie i tytuły naukowe oraz pełnione funkcje: dr inż. – 1935 r.; adiunkt – 1946 r.; dr hab. – 1947 r.; prof. nadzw. – 1948 r.; prof. zw. – 1956 r.; kier. Katedry Fototechniki 1946–1967; dziekan Oddz. Chemii Technicznej Wydziału Mat.-Fiz.-Chem. UWr i PWr. 1947–1948; dziekan Wydz. Chemicznego PWr. 1958–1960; przewodniczący Wrocławskiego Oddz. PTChem. 1961–1963; czł. WTN; czł. hon. Związku Polskich Artystów Fotografików od 1956 r.; czł. hon. Międzynarodowej Federacji Fotografii Artystycznej (FIAP) od 1952 r.; Brytyjskiego Królewskiego Towarzystwa Fotograficznego od 1946 r.; zał. i org. Katedry Fototechniki – 1946 r. Kierunek naukowy: Chemia i Technologia Materiałów Światłoczułych. Konstruktor unikatowych instrumentów pomiarowych zastosowanych w polskim i zagranicznym przemyśle fotochemicznym oraz podczas wojny w lotnictwie. Twórca nowej techniki fotograficznej „Izohelii”. Obrońca Lwowa w 1918 r. i uczestnik walk WP we Francji w 1940 r., kier. prac badawczych Brytyjskich Królewskich Sił Lotniczych (RAF) w dziale wywiadowczej fotografii lotniczej 1943–1945. Wypromował trzech dr. n. chem., wśród wychowanków dwóch prof. Autor 72. Odznaczenia m.in.: Medal 1000-lecia Państwa Polskiego; laureat nagrody Państwowej III stopnia w dziedzinie postępu technicznego – 1960 r.; laureat nagrody m. Wrocławia za całokształt działalności naukowej i artystycznej 1964 r. Szerzej o nim: Profesor Witold Romer (1900–1967). Działalność naukowa i artystyczna, wydawnictwo Dolnośląska Agencja jerG, Wrocław 1998.