Tomasik Zdzisław ur. w 1900 r. we Lwowie, zm. w 1970 r. we Wrocławiu. Stopnie i tytuły naukowe oraz pełnione funkcje: mgr inż. PL – 1923 r.; dr n. t. – 1926 r.; praca na PL do 1929 r.; w Państwowej Fabryce Olejów Mineralnych „Polmin” w Drohobyczu 1929–1944; sekr. Centralnego Zarządu Paliw Płynnych – 1944 r.; gł. technolog Zakładów Chemicznych „Oświęcim” 1945–1951; prof. nadzw. od 1946 r.; prof. zw. – 1961 r.; kier. Katedry Technologii Nafty i Paliw Płynnych PWr.; dyr. Instytutu Chemii i Technologii Nafty i Węgla, a jednocześnie kier. Pracowni nr 11 i czł. Rady Naukowej Instytutu Chemii Organicznej PAN – 1968 r.; dziekan Wydz. Chemicznego PWr. 1954–1956. Twórca szkoły naukowej „Katalityczne i adsorpcyjne Procesy Przetwarzania Surowców Petro- i Karbochemicznych”. Wypromował ośmiu dr. n. t., wśród wychowanków sześciu prof. Autor ok. 60 prac naukowo-badawczych, książek, skryptów i rozdz. w książkach, 22 patentów oraz licznych opracowań i ekspertyz dla przemysłu. Prace te dot. produktów uwodorniania i rafinacji produktów naftowych z zastosowaniem katalizatorów i krajowych ziem odbarwiających oraz przetwórstwa ropy i jej pochodnych z użyciem wodoru (hydrorafinacja, hydroreforming, hydrokraking i hydroodsiarczanie). Odznaczenia: Krzyż Oficerskim oraz Krzyż Komandorskim O.O.P. Szerzej o nim: Księga Jubileuszowa. Instytut Chemii i Technologii Nafty i Węgla Politechniki Wrocławskiej, Oficyna Wydawnicza Politechniki Wrocławskiej, Wrocław 1999.