Mergentaler Jan ur. w 1901 r. w Podpińsku na Polesiu, zm. w 1995 r. Stopnie i tytuły naukowe oraz pełnione funkcje: st. asystent w AGH Kraków 1945–1946; z-ca prof. w UMC–S w Lublinie 1945–1946; adiunkt w Obserwatorium Astronomicznym UiPWr – 1947 r.; doc. – 1951 r.; z-ca prof. – 1951 r.; prof. nadzw.– 1954 r.; prof. zw. – 1960 r.; prodziekan Wydz. Mat.-Fiz.-Chem. UWr 1953–1955; dyr. Instytutu Astronomicznego UWr 1957–1971; kier. katedry Heliofizyki i Astronomii Gwiazdowej od 1957 r.; konsultant naukowy w Zakładzie Astronomii PAN od 1970 r.; czł. hon. Polskiego Towarzystwa Astronomicznego; udział w założeniu i działalności Polskiego Towarzystwa Miłośników Astronomii, w redakcji „Uranii” i „Mathesis Polskiej”. Po początkowym okresie badań nad gwiazdami zmiennymi zmienił zainteresowania na fizykę Słońca. Twórca szkoły heliofizyki w polskiej astronomii; inicjator rentgenowskich obserwacji Słońca w Polsce i pierwszego polskiego eksperymentu kosmicznego. Promotor 18 prac mgr. i 10 prac dr. Autor kilkudziesięciu publikacji, czterech książek, w tym słynnej monografii „Słońce” i ponad 100 artykułów popularnonaukowych. Odznaczenia: Krzyż Kawalerski O.O.P.; Krzyż Komandorski O.O.P.; Medal X-lecia PRL; Odznaka XV-lecia Wyzwolenia Dolnego Śląska; Złota Odznaka „Zasłużony dla Województwa i Miasta Wrocławia”; nagroda MSW.