Sujak Bogdan ur. w 1924 r. w Bydgoszczy. Stopnie i tytuły naukowe oraz pełnione funkcje: studia na UWr 1947–1952; z-ca asystenta – 1949 r.; mgr n. fiz., asyst. – 1952 r.; wykładowca – 1955 r.; z-ca prof. 1957 r.; dr n. fiz.-mat. – 1959 r.; dr hab. – 1961 r.; doc. – 1962 r.; prof. nadzw. – 1969 r.; prof. zw. – 1992 r.; kier. Zakładu Wzbudzonej Emisji Elektronów KFD UWr 1963–1966; kier. Katedry Fizyki (Dośw.) WSP w Opolu 1963–1967; dziekan Wydz. Mat.-Fiz.-Chem. WSP w Opolu 1963–1966; kier. Katedry Fizyki Ciała Stałego UWr 1966–1968; z-ca dyr. INTiBS PAN we Wrocławiu 1967–1968; kier. Zakładu Kriotechniki INTiBS PAN 1968–1972; dyr. Instytutu Fizyki Doświadczalnej UWr 1969–1974 i 1984–1986; kier. Zakładu Fizyki Ciała Stałego IFD 1969–1975; kier. Zakładu Kriofizyki Ciała Stałego IFD 1975–1994; przedstawiciel Polski w Komisji A2 Międzynarodowego Instytutu Chłodnictwa w Paryżu 1971–1975; czł. Komitetu Fizyki PAN 1972–1975; przewodniczący Rady Naukowej Instytutu Fizyki WSP w Opolu 1973–1975; współautor i koordynator II stopnia podproblemu CPBP 01.08.A (1986–1990); emerytura – 1994 r. Były czł. Komisji Fizykochemii Powierzchni i Katalizy oraz Komisji Nauki o Materiałach Oddziału Wrocławskiego PAN; Polskiego Towarzystwa Fizycznego, WTN; Polskiego Towarzystwa Biofizycznego, Opolskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk. Twórca szkoły kriofizyki oraz wzbudzonej emisji elektronów i jonów. Inicjator konferencji Polish Seminar on Exoemission and Related Phenomena (1974–1997). Wypromował 48 dr. n. fiz., wśród nich: dziewięciu dr. hab. i prof. Autor i współautor 390 publikacji, 18 patentów PRL, wzoru użytkowego. Liczne nagrody ministerialne – indywidualne i zespołowe – za osiągnięcia naukowe, dydaktyczne oraz wdrożenia. Odznaczenia m.in.: Medal X-lecia Polski Ludowej; Srebrny Krzyż Zasługi; Krzyż Kawalerski O.O.P.; Medal XX-lecia Politechniki Częstochowskiej; Srebrny Medal WSP w Opolu; Medal 40-lecia Polski Ludowej; Medal Edukacji Narodowej; Zasłużony Nauczyciel PRL; Medal 300-lecia UWr.